حنیف حیدرنژاد- در همایش «همکاری ملی برای نجات ایران» در شهر مونیخ آلمان که روز شنبه ۴ امرداد ۱۴۰۴/ ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۵ به دعوت و ابتکار رضا پهلوی برگزار شد، افراد زیادی سخنرانی کردند. یکی از آنان «مادر عصمت»، عصمت وطن پرست، بود. مادر عصمت از اعضای جدا شده از سازمان مجاهدین خلق است که ۱۱ نفر از افراد خانودهاش توسط جمهوری اسلامی کشته شدهاند. او در سخنرانیاش ضمن حمایت از رضا پهلوی، خطاب به شرکتکنندگان گفت: «ایران عزیز ما اشغال شده. قد عَلَم کنید و ایران را از دست این اشغالگرها نجات دهید. به درد ایران برسید، به دردِ مرم ایران برسید، به دردِ مادرانِ ایران برسید».
در ویدوئی که از او پخش شده است، او انقلاب ۵۷ را اشتباه بزرگی میداند که باعث شد ایران به اینجا برسد که الان هست. او صادقانه از خود انتقاد کرد و گفت: «من از ایران و ایرانی بابت ۵۷ معذرت میخوام». چند سال قبل نیز او در گفتگو با سیامک نادری از زندانیان سیاسی سابق و از اعضای جدا شده از سازمان مجاهدین در مورد رابطه خودش با سازمان مجاهدین صحبت کرده بود. او همچنین در یک ویدئوی دیگر گفت: «مسعود رجوی گناهش نسبت به خمینی در ارتباط با کشتن عزیزان ما بیشتر است».
صحبتهای “مادر عصمت” در همایش مونیخ با استقبال زیاد شرکت کنندگان همراه شد. پس از آن نیز ویدئوی سخنرانی او بطور گسترده در شبکههای اجتماعی به اشتراک گذاشته شد که نشانه استقبال بخش بزرگی از مردم ایران از گفتههای اوست. برای مثال گوهر عشقی مادر ستار بهشتی ویدیویی از “مادر عصمت” که در آن به خاطر انقلاب ۵۷ از مردم معذرت خواهی میکند را در صفحه اینستاگرامش بازنشر داد و نوشت: «بهراستی که همه ما در بهوجود آمدن این وضعیت مسئولیم؛ چه آنهایی که در شکلگیری این نظام نقش داشتند، و چه آنهایی که با سکوت خود همراه شدند».
به نظر میرسد که سازمان مجاهدین از بازتاب گسترده سخنان “مادر عصمت” در همایش مونیخ و حمایت او از رضا پهلوی بسیار آشفته شده است. از همین رو ۱۲ روز بعد در یک برنامه تلویزیونی با عنوان «سوءاستفاده رذیلانه از شهدای مجاهد خلق در شوی بچه شاه» که از تلویزیون خود، “سیمای آزادی” پخش شد، به شدت به او حمله کرده و تلاش کردند به دور از هر منطق و استدلال با فحاشی و با استفاده از واژههای تحقیر آمیز چهره “مادر عصمت” را مخدوش کنند.
ترور شخصیت و حمله سازمان مجاهدین به “مادر عصمت” چند دلیل دارد:
– حمایت علنی یک عضو جدا شده از سازمان مجاهدین خلق از رضا پهلوی. فرد شناختهشدهای که ۱۱ نفر از بستگانش توسط جمهوری اسلامی کشته شدهاند و او همچنان در مبارزه با جمهوری اسلامی مصمم و قاطع است.
– اینکه مادر عصمت، انقلاب ۵۷ را یک اشتباه دانسته و بابت آن از مردم ایران پوزش میخواهد.
– اینکه او نقش و مسئولیت مسعود رجوی در کشته شدن اعضای این سازمان را بیشتر از خمینی اعلام میکند.
واکنش گوهر عشقی، مادر ستار بهشتی نمونه ای از استقبال بخشی از مردم ایران از گفتههای مادر عصمت است. این استقبال باعث خشم سازمان مجاهدین شده و از همین روست که به او حمله میکند. سازمان مجاهدین از زمینهسازان و از میراثداران انقلاب ۵۷ است و هنوز از این انقلاب که ایران را به ویرانی و ایرانی را به فلاکت کشاند دفاع میکند. این سازمان در برابر استقبال رو به افزایش مردم ایران از رضا پهلوی ورشکستگی و مرگ تاریخی خود را میبیند.
عصمت وطنپرست، “مادرعصمت”، انسانی مبارز است که در حد توان خود با جمهوری اسلامی وارد مبارزه شد. او همچون دهها هزار هوادار و وابستگان سازمان مجاهدین به مسعود رجوی اعتماد کرد و آماده بود تا برای آزادی ایران و مردم ایران جان و مال خود را فدا کند. او سالها در خطر زندگی کرد، شاهد کشته شدن چند فرزند و عزیزان دیگری از خانوادهاش شد. سالها در تشکیلات مجاهدین آزادی فردی، سلامتی و عمر خود را در خدمت اهداف این تشکیلات برای سرنگونی جمهوری اسلامی قرار داد. اما زمانی که آگاه و متوجه دروغ و فریبکاری این سازمان شد، به ویژه از زمانی که باور پیدا کرد هدف مسعود رجوی نه مبارزه با جمهوری اسلامی، بلکه کسب قدرت است و پی بُرد نگاه مسعود رجوی به انسانها و اعضا و هوادارانش، نگاه ابزاری است، از این سازمان جدا شد. او با وجود انواع بیماری در جلسات دادگاه حمید نوری حضور داشت و هر جا توانست در کنار مبارزه با جمهوری اسلامی در مورد سازمان مجاهدین و اهداف ضد انسانی و ضد ایرانی آن روشنگری کرد.
او اکنون راه نجات ایران را در حمایت از رضا پهلوی میداند. همین کافی است تا سازمان مجاهدین با شنیعترین اتهامات به او حمله کند.
تجربه نشان داده که حمله سازمان مجاهدین به اعضای جداشدهای که همچنان در مبارزه با جمهوری اسلامی مصمم و قاطع هستند، فقط بر اعتبار آنها خواهد افزود. حمایت از مادر عصمت در برابر حملههای سازمان مجاهدین تاکید بر آزادی بیان و آزادی انتخاب سیاسی او و حمایت از زنی است که حاضر نشد در برابر تهدیدهای سازمان مجاهدین سکوت کند. چنین فردی شایسته تشویق و حمایت است.
