سامان سامنی، عضو حزب مشروطه ایران (لیبرال دمکرات) – شاخصههای اقتصادی همواره از مهمترین عوامل بررسی موفقیت یا عدم موفقیت سیاستگذاریهای کلان کشورها بوده است. ایران نیز از این امر مستثنا نیست.
علی خامنهای چند روز قبل در سخنرانی خود اعلام کرد مردم در مصرف خوراک صرفهجویی کنند! در حالی که کشورهای حاشیه خلیج فارس میکوشند پای خود را در معادلات بینالمللی باز کنند اما جمهوری اسلامی هنوز در تأمین ارزاق ناتوان است و هر روز با موجی از اعتراضات معیشتی روبهرو است.
یکی از مهمترین فاکتورها شاخص فلاکت اجتماعی است. طبق آمارهای رسمی سازمانهای دولتی وابسته به رژیم جمهوری اسلامی شاخص فلاکت اجتماعی حدودا ۴۶ تا ۵۸ درصد اعلام شده است. استانهایی که در صدر این فهرست قرار دارند بیشترین تعداد اعتراضات را هم دارا هستند.
در نیمه اول سال ۱۴۰۴ طبق اعلام بانک مرکزی نرخ تورم سالانه حدود ۴۵ تا ۵۶ درصد بوده است! چند هفته قبل احمد بالدی به دلیل مشکلات معیشتی و ناتوانی در تأمین مایحتاج زندگی دست به خودسوزی کرد. ضریب جینی در سال ۱۴۰۲ حدود ۳۴/۸ و در سال ۱۴۰۳ حدود ۳۶/۱ اعلام شده است که نشان میدهد نابرابری درآمدی در ایران عدالت اجتماعی را از بین برده و جامعهای طبقاتی تشکیل داده است.
این موارد تنها چند نمونه از دستاوردهای اقتصاد کمونیستی جمهوری اسلامی بود که ذیل پارادایم «اقتصاد مقاومتی» از سوی رهبر جمهوری اسلامی با الگوبرداری از سیاستهای کاسترو در کوبا و چائوشسکو در رومانی طرح شد.
این در حالی است که برنامه حزب مشروطه ایران (لیبرال دمکرات) برای بازسازی و توسعه اقتصادی و زیرساختی ایران مبتنی بر توزیع عادلانه درآمد ملی، تقویت پوشش بیمهها و کاهش شکاف طبقاتی با افزایش حمایت از اقشار آسیبپذیر همچون بازنشستگان و خانوادههای بیسرپرست است.
