درست در روزهایی که قیمتها در بازار ارز و طلا با افزایش افسارگسیخته روبروست و ارزش پول ملی در معرض سقوطی تاریخی قرار دارد؛ وهمزمان با تشدید بحرانهای اقتصادی که بطور مستقیم معیشت مردم را هدف قرارداده؛ و در شرایطی که حقوقبگیران زیر بار هزینههای کمرشکن قرار دارند و سفرههایشان هر روز کوچکتر میشود؛ بار دیگر «مبارزه با فساد» از سوی جمهوری اسلامی عَلَم شده است.
غلامحسین محسنی اژهای رئیس قوه قضاییه نسخه جدیدی از نمایش «مبارزه با فساد» را روی صحنه برده است. او از ورود سازمان بازرسی کل کشور به وضعیت بازار ارز خبر داده و مشکلات اقتصادی کنونی را ناشی از فساد در بانک مرکزی و چند وزارتخانه دانسته است. رئیس قوه قضاییه مدعی شده عزم خود را برای مبارزه با فساد جزم کرده است!
پروندههای فساد اقتصادی افشا شده، که گاه و بیگاه همچون نوک کوه یخ بیرون میزنند، کاملا نشان میدهند که فساد در تکتک نهادهای حکومتی ریشه دوانده و تا بیت رهبر حکومت، دفتر ریاست جمهوری، صدر قوه قضاییه و کرسیهای مجلس شورای اسلامی گسترش یافته است.
در چنین وضعیت وخیمی، مبارزه با فساد را میتوان یکی از پوشالیترین شعارها و بزکشدهترین اقدامات جمهوری اسلامی ارزیابی کرد.
نمایش جدید محسنی اژهای یادآور نمایش دیگری است که به کارگردانی آیتالله صادق آملی لاریجانی رئیس وقت قوه قضاییه چند هفته پس از اعتراضات سراسری ۹۶ با رد و بدل نامهای با علی خامنهای روی صحنه رفت و دادگاههای ویژه «مبارزه با مفاسد اقتصادی» راهاندازی شد. در پردههای بعدی آن نمایش سلاطین ارز، سکه، قیر، اتومبیل و …. از مافیاهای مختلف حکومت دادگاهی، و چند نفری اعدام شدند.
با اینهمه فساد ماندگار ماند و فربهتر شد. ساختار فسادزا و فسادپرور به کار خود و راه خود ادامه داد و مافیاها بیش از پیش در صدر قدرت تثبیت شدند.
رهبر جمهوری اسلامی و مقامات قضایی و اجرایی حکومت هرگز این پرسش را پاسخ ندادند که فساد از کجا میآید و چگونه در ساختار حکومت هر روز تکثیر میشود؟
واقعیت اینست که جمهوری اسلامی نه تنها اراده و حتی انگیزه مبارزه با فساد ساختاری را ندارد بلکه در عمل مافیاهای هزار سر اقتصادی هستند که نه تنها بر اقتصاد بلکه بر جمهوری اسلامی و ایران حکومت میکنند.
اگر چه فساد از جمله پرتکرارترین کلیدواژههای متون و شعارهای انقلابیون۵۷ در توصیف حکومت پادشاهی مشروطه بود و اگر چه در اسناد بالادستیِ حکومتِ برآمده از انقلاب۵۷؛ مانند قانون اساسی و «بیانیه گام دوم انقلاب» هم جابهجا بر مبارزه با فساد تأکید شده، اما در حقیقت جمهوری اسلامی، خود، نمونه بارزی از حکومت فاسدان است و ماهیت آن همین درآمیختگیِ مافیای اقتصادی و قدرت سیاسی و سرکوب است.
در این میان اما، «مبارزه با فساد» ابزاری صرفا تبلیغاتی است که همزمان با احتمال سرازیر شدن پتانسیل اعتراضی مردم به خیابانها، همچون سوپاپ اطمینان، برای تخلیه فشارهای روانی جامعه و دادن وعده سر خرمن به مردم مستأصل مورد استفاده نظام قرار میگیرد.
روشنک آسترکی |ایکس | اینستاگرام|
