بابک امامیان مدت سی سال است در عرصه امور مالی در بریتانیا فعالیت دارد. وی مدیر و موسس سازمان مدیران ایرانی بریتانیایی (بیبا یا British-Iranian Business Association) است که بیش از دو دهه، یعنی از سال ۱۹۹۴ در لندن فعال است.
در کنار آن، حضور و فعالیت مستمر رسانهای، چه در جامعۀ ایرانی و چه در جامعۀ بریتانیا داشته است. بابک امامیان فعال سیاسی در حزب محافظهکار بریتانیا نیز هست. از چند سال پیش نیزدر فعالیتهای اجتماعی ایرانیان نیویورک در آمریکا حضور فعال اما متناوب دارد. این بار پای صحبت وی نشستیم تا نظرش را درباره کیهان لندن جویا شویم.
-آقای امامی، اگر از خوانندگان کیهان لندن بودید پس از توقفِ انتشار نسخه چاپی ِآن، آیا جای آن را خالی میبینید؟
-جایِ خالی کیهان لندن چاپی را فوقالعاده حس میکنم زیرا تنها روزنامه هفتگی ایرانی در سایز(Broad Sheet)- اندازۀ بزرگ- در بریتانیا و اروپا بود. نسخۀ چاپی کیهان لندن ازاعتبارِ بسیار بالای جهانی نیز برخوردار بود. در حال حاضر وبلاگهای مختلف وجود دارند که من شخصاً نمیفهمم که وبلاگ یعنی چه. هیچ کدام از آنها تاثیر نسخۀ چاپی روزنامهها را ندارند. هر چیزی که چاپ میشود به نظر من یک سندیت پیدا میکند. البته عامل هیئت تحریریه محترم و شناخته شدۀ کیهان لندن هم بود که آن هم ارزش و اعتبار کیهان لندن را بالا میبرد. در حالی که «وبلاگ» شناسنامه ندارد.
-الان وبسایت کیهان لندن وجود دارد که کاملا شناسنامۀ روشنی دارد و ادامۀ نسخۀ چاپی است. آیا کیهان لندن مجازی یا آنلاین نمیتواند جای خالی نسخۀ چاپی را پر کند؟
-به نظر من وبسایت باید باشد برای کمک به یک روزنامۀ چاپی. ببینید در بریتانیا، در حال حاضر وبسایت روزنامۀ گاردین یکی ازموفقترین وبسایتهای دنیاست. ولی با این وجود انتشار نسخۀ چاپی را قطع نکرده است. نسخۀ چاپی یک سندیت و هویت به روزنامه میدهد. آن روزنامهای موفق است که هم نسخۀ چاپی داشته باشد و هم در دنیای مجازی حضور داشته باشد. مانند آن است که شما بگویید که «شانل» که یک مارک (برند) لوکسِ بسیار موفق و شناخته شده است دیگر احتیاج به بوتیک ندارد چون همه آن را میشناسند و میشود محصولات آن را روی وبسایت فروخت. ولی شما میبینید که هر روز تعداد بوتیکهای «شانل» بیشتر میشود و در حال حاضر به ۴۰۰ بوتیک در دنیا رسیده است. شما برای همه اجناس و خدمات احتیاج به مکان فیزیکی عرضه آن کالاها و خدمات دارید. درست به همان صورت، شما احتیاج به نسخۀ چاپی برای یک نشریۀ معتبر و وزین مانند کیهان لندن دارید.
-به نظر شما، چه به صورت چاپی و یا آنلاین، یک نشریۀ برونمرزی و یا نشریۀ ایرانیان بریتانیا چه خصوصیاتی باید داشته باشد و چه مسائلی را پوشش دهد؟
-به نظر من بزرگترین مسئلهای که ایرانیان دارند مسئلۀ همپیوستگی و ادغام آنها در سیستم جهانی است. ایرانیان ۳۶ سال بسته زندگی کردهاند. در حال حاضر هم که تحریمها در حال برداشته شدن هستند اساساً دارای فرهنگ لازم برای ایجاد و حفظ رابطه با دنیا و داد و ستد با آن نیستند. این مسئله شامل ایرانیان بریتانیا هم میشود. البته ایرانیان بریتانیا از نظر ادغام و همپیوستگی با جامعۀ میزبانِ بریتانیا تا حد زیادی موفق بودهاند. این موفقیت را نه فقط باید تشویق کرد بلکه به ایرانیان داخل کشور نیز علت این موفقیت ایرانیان در بریتانیا را توضیح داد. ایرانیان بریتانیا اصولاً در این زمینه موفق بودهاند زیرا در اکثریت سکولار هستند. به عبارت دیگر، علت اینکه ایرانیان در جامعۀ بریتانیا توانستند جا بیفتند آن است که زیاد کاری با دین و مذهب ندارند. اگر ایرانیان بریتانیا، مذهب خودشان را بزرگ میکردند هیچ وقت در جامعۀ بریتانیا مستقر نمیشدند.
-برای دقیقتر شدن موضوع میخواستم بپرسم که شما فقط ایرانیان مهاجر در بریتانیا را در نظر دارید و یا ایرانیان داخل کشور را نیز مد نظر قرار میدهید؟
-من اصولاً معتقد هستم که طبقۀ متوسط نوین ایران تمایل به سکولاریسم دارد و کمتر مذهبی است. پس منظور من نه فقط ایرانیان بریتانیا بلکه ایرانیان داخل کشور هم هستند که تمایل دارند در دنیا و در سیستم جهانی، جایگاه مناسب خود را پیدا کنند و با آن همپیوستگی بیشتری پیدا کنند. ببینید، بریتانیا و یا اصولاًغرب بیشتربا کشورهایی معامله و داد وستد دارد که با آنها ارزشهای اخلاقی نزدیک، مشابه و یا مشترک داشته باشد. بیشتر سرمایهگذاری هم در چنین کشورهایی انجام میشود. مهمترین ارزش اخلاقی در غرب هم سکولاریسم است. یعنی جدایی حکومت از دین و مذهب. در حال حاضر در دنیا، ایران یکی از کشورهایی است که حکومت و دین و مذهب کاملاً در هم تنیده شدهاند به صورتی که در اسم کشور پسوند «اسلامی» وجود دارد. در نظر داشته باشید که کشورهای بسیار کمی در دنیا هستند که هویت خود را با دین و مذهب مشخص میکنند. بنا بر این این مسئله در برابر داد و ستد ایران با دنیا موانع اساسی ایجاد خواهد کرد.
– حال برگردیم به نشریه. به نظر شما چه نسبتی بین مطالب مربوط به داخل کشور و خارج کشور در کیهان لندن باید برقرار باشد؟ مشخصتر بگویم، از یک سو نه فقط مسائل ایرانیان مهاجر بلکه مسائل کشور و یا کشورهای میزبان و از سوی دیگر مسائل مربوط به داخل و یا سیاست خارجی ایران؟
– به نظر من، بیشترمطالب مربوط به مسائل خارج کشور از دید ایرانیها باید باشد زیرا ایرانیهای برونمرزی و درونمرزی به دنبال ادغام بیشتر در جامعۀ جهانی و جا افتادن در آن هستند. نصف مطالب این نشریه هم باید به انگلیسی، که زبان بینالمللی دنیاست، باشد زیرا از یک سو بازاری که این نشریه خواهد داشت از این راه بزرگتر خواهد شد و ابعاد جهانی پیدا خواهد کرد. از سوی دیگر مخاطب جهانی هم با این رسانه با مسائل ایران و ایرانیان آشنا شده و در مورد آنها نظر خواهد داد. به عبارت دیگر، کیهان لندن با داشتن بخش انگلیسی به دنیا اعلام خواهد کرد که ما ایرانیها چنین مسائلی را داریم. نظر شما دربارۀ آنها چیست.
-یعنی شما میگوید کیهان لندن با داشتن قسمت انگلیسی، محل تفاهم اندیشه بین ایرانیان و جامعۀ جهانی خواهد شد؟
-بله، اگر فقط به فارسی باشد چنین چیزی میسر نخواهد شد در حالی که با انگلیسی کیهان لندن تبدیل به یک مرکزدانش و اطلاعات درباره ایران و ایرانیان و مرکز تبادل اندیشهها و ایدهها خواهد شد. علاوه بر این، اگر قسمت انگلیسی داشته باشد و با جامعۀ جهانی ارتباط بیشتری برقرار کند اعتبار آن در داخل کشور نیز بالا خواهد رفت.
-آقای امامیان، شما از پوشش برنامههایی نظیر جلسات خود شما، یعنی انجمن مدیران ایرانی بریتانیا (BIBA) و نیز پوشش مسائل اقتصادی و مالی در گذشته- در نسخۀ چاپی کیهان- و هم اینک نیز در نسخۀ آنلاین کیهان لندن راضی بودید و هستید؟
-در دورۀ جدید راستش تنها یک بار با من مصاحبه شده است که جنبۀ سیاسی داشت. دربارۀ مسائل اقتصادی کشور میزبان و دنیا حجم مطالب باید بیشتر شود.
-البته در گذشته برنامههای منظم «بیبا» و جلسات سخنرانی دربارۀ مسائل اقتصادی و تجاری در مکانهایی مانند هتل هیلتون از پوشش خوبی در کیهان لندن برخوردار بود.
-بله، ولی کم بود یعنی باید بیشتر یا بهتراست بگویم خیلی بیشتر میبود زیرا مهم ترین چیز، در تحلیل نهایی، اقتصاد است. اگر اقتصاد نباشد یعنی هیچ چیزی نیست. چیزی که در ایران کنونی مشاهده میکنیم این است که میآیند و این همه شعار میدهند ولی چون اقتصاد ضعیف است و سرمایه زیادی برای سرمایهگذاری وجود ندارد در نهایت راهی گشوده نمیشود. شما تمام شعارها را بگذارید یک طرف و یک دلار هم بگذارید طرف دیگر، یک دلار سنگینی بیشتری دارد.
-پس به نظر شما در همۀ شرایط سرمایه تعیین کننده است؟
-حرف من این است که اگر سرمایه و پولی نباشد، هیچ چیزدیگری نیست.
– به نظر شما شکل و شمایل ظاهری این نشریه چگونه باید باشد؟ در چه اندازهای باید باشد؟ البته شما قبلاً گفتید که حتماً باید دو زبانه باشد.
– باید Board Sheet یا بزرگ باشد. همان اندازۀ روزنامههای قدیمی که در حال حاضر فقط دیلی تلگراف در این اندازه منتشر میشود.
-آیا شما از سایت کیهان لندن هم بازدید کردهاید؟ نظرتان راجع به آن چیست؟
-خوب است ولی چنان که گقتم «وبسایت» به نظر من فقط یک جنبه کمکی از قضیه است. البته برای بهبود وبسایت کیهان لندن باید استفاده از عکس بیشتر از تعدادی باشد که در حال حاضر استفاده میشود.
-نسخۀ پی دی اف کیهان لندن که درواقع میتواند پایۀ نسخۀ چاپی آن باشد را هم دیدهاید؟
-خیر، متاسفانه تا حالا نگاه نکردهام.
-آیا به نظر شما بهتر نیست که کیهان لندن درصورت داشتن نسخۀ چاپی به رایگان پخش شود؟
-به نظر من باید حتماً پولی باشد و رایگان نباشد ولی قیمت آن باید خیلی پایین و در حدود ۱ پوند بریتانیا باشد و آن هم برای مغازههایی که کیهان لندن را توزیع خواهند کرد. یک پوند را مردم برای کیهان لندن خواهند داد. ولی رایگانش نکنند چون مردم برای نشریهای که بابت آن پول دادهاند احترام قائلاند و آن را میخوانند و دقیقتر هم میخوانند. یعنی باید در به دست آوردن کیهان لندن مبادلهای صورت گرفته باشد. و در این مورد هم مشتری قبل از به دست آوردن نسخۀ چاپی کیهان لندن فکر کرده باشد. در حالی که وقتی نشریهای رایگان به دست شما میرسد، خُب شما آن را میگیرید ولی آگاهانه و با فکر قبلی آن را به دست نیاوردهاید و در نتیجه ارزش بالایی برایتان ندارد.
-آقای امامیان، با سپاس از شما برای این گفتگو. کیهان لندن حتما به نظرات شما توجه خواهد کرد.
