کوروش کلهر *
هممیهنان دیندار و باورمند،
امروز روی سخنم با شماست، نه از سر دشمنی و نه از موضع تقابل، بلکه از سر مسئولیتی که بر دوش همهی ماست.
سالهاست در ایران، در این سرزمین، فجایعی به نام دین انجام میشود که نه با روح ایمان سازگار است و نه با وجدان انسانی. خشونت، سرکوب و ریخته شدن خون فرزندان این خاک، با نامی توجیه شده که برای بسیاری از شما مقدس است؛ تحت عنوان «مذهب شیعهی اثنیعشری»
اما شوربختانه حقیقتی تلخ و جبرانناپذیر پیشِ روی ماست: وقتی ظلمی با نام دین انجام میشود، آن ظلم، آن کشتار و آن دروغ در حافظهی تاریخ ثبت میگردد. و حتی اگر میلیونها انسان مؤمن در آن تصمیمها نقشی نداشته باشند و حتی اگر دلهای بسیاری از شما از آنچه رخ داده آزرده و ناراضی باشد؛ با اینحال، این اعمال به نام معتقدان به آن دین و آیین ثبت و ماندگار میشود.
امروز در ایران، دیگر مسئله این نیست که چه کسی به نام دین مقصر است؛ اکنون مسئله یافتن راهحل است – و آن هم بیدرنگ.
اگر دین برای باورمندانش راهی به سوی اخلاق، عدالت و حرمت انسانی است، و اگر ایمان در دل شما با مهر، انصاف و مسئولیت معنا میشود، پس همین امروز زمان آن است که مرز میان «ایمان» و «قدرت» را روشن و آشکار ترسیم کنید.
یقین داشته باشید: هیچ حکومتی مالک ایمان هیچ انسانی نیست.
هیچ قدرتی صلاحیت آن را ندارد که نام خدا را سپر اعمال غیرانسانی خود قرار دهد.
هممیهن، پیوستن به مردم و ایستادن در کنار عدالت، پشت کردن به دین نیست؛ بلکه بیتردید تنها راه نجات دین از چنگال دینفروشان کنونی است. مطمئن باشید تنها دینی که در کنار و پشتیبان مردم باشد، ماندگار خواهد بود؛ و دینی که ابزار قدرت شود، دیر یا زود – همانگونه که امروز در ایران شاهد آن هستیم -در نگاه نسلها فرو خواهد ریخت.
هممیهن، امروز ایمان شما در آزمونی تاریخی قرار گرفته است؛ آزمونی که نه با شعار، بلکه با موضعگیری اخلاقی معنا مییابد. بپذیرید که سکوت، بیتردید به معنای رضایت تعبیر خواهد شد؛ و سخن گفتن امروز شماست که میتواند بزرگترین دفاع از باورهایتان باشد.
حفظ مذهب، تنها در گرو دفاع از کرامت انسان معنا مییابد؛ در کنار مردم بودن، شریک غم آنان بودن و ایستادن در کنار حقیقت است که به ایمان معنا میبخشد.
هممیهن،
ایمان، آن نوریست که در دل انسان برای عدالت، مهربانی و حقیقت میتابد، نه ابزاری برای قدرت و نه پوششی برای ظلم.
امروز، بیش از هر زمان، این شما هستید که میتوانید دین را به جایگاه راستینش بازگردانید.
ایستادن در کنار مردم، نه فاصله گرفتن از ایمان و باور مذهبیتان.
دینی که با مردم نفس بکشد، با آنان رنج ببرد و در کنارشان بایستد، اعتقادی حقیقی و جاودانه خواهد ماند؛ اما دینی که از مردم جدا شود -به هر نامی- آرامآرام در دلها خاموش خواهد شد.
امروز، انتخاب شما میتواند ایمان را زندهتر کند، یا آن را در سکوت، به دست فراموشی بسپارد.
کوروش کلهر، تحلیلگر سیاسی
*«کیهان لندن» با باور به آزادی بیان بخش «دیدگاه» را برای انتشار نظرات و مطالب نویسندگان، تحلیلگران و کارشناسان فارسیزبان فراهم کرده اما مسئولیت محتوای منتشر شده با نویسنده است.
