ایالات متحدهی آمریکا و اسرائیل در حال بررسی گزینهی محاصرهی زمینی ایران برای افزایش فشار اقتصادی بر جمهوری اسلامی هستند.
این طرح در حالی مطرح شده است که کارزار حملات هوایی اگرچه به انهدام و تضعیف توان نظامی جمهوری اسلامی منجر شده، اما هنوز نتوانسته خواست دونالد ترامپ را بر مبنای تسلیم بدون قید و شرط (unconditional surrender) برآورده نماید.
بر اساس گزارش روزنامهی تلگراف، دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو در دیدار سهشنبه ۲۸ ژوئیه در کاخ سفید، افزایش فشار اقتصادی از طریق «ابزارهای دینامیک و غیردینامیک» را بررسی کردند. یکی از گزینهها، محاصرهی زمینی است که مستلزم متقاعدکردن همسایگان ایران (ترکیه، عراق، پاکستان، افغانستان، ترکمنستان، آذربایجان و ارمنستان) برای بستن یا محدودکردن گذرگاههای مرزی است.
یک مقام ارشد اسرائیلی به تلگراف گفته است: «اگر فقط زمین را مسدود کنید و جمهوری اسلامی نتواند چیزی وارد یا خارج کند، هر اتفاقی ممکن است رخ دهد.»
ابزارهای دینامیک Kinetic روشهایی هستند که در آن بطور مستقیم از نیروی فیزیکی نظامی استفاده میشود و باعث نابودی اهداف ساختاری میشود. عملیات زمینی- دریایی با انواع تسلیحات، بمباران اهداف و حملات هوایی، موشکی و پهپادی یا هر اقدامی که حرکت و انرژی فیزیکی و دینامیک و پویا مانند انفجار ایجاد کند، نمونههایی از ابزارهای دینامیک یا ضربتی محسوب میشوند.
ابزارهای غیردینامیک Non-kinetic روشهایی هستند که برخلاف تلاش برای ایجاد نیروی فیزیکی مانند انفجار، تمرکز بیشتر بر فشارهای اقتصادی، اطلاعاتی، روانی یا سایبری دارند. محاصرهی دریایی یا زمینی با هدف بستن مرزها و قطع جریان کالا و پول، حملات سایبری، جنگ اطلاعاتی و تبلیغاتی و فشار دیپلماتیک در راستای انزوای سیاسی، ابزارهای غیردینامیک یا درواقع حمله بدون شلیک مستقیم هستند.
دونالد ترامپ: مشروط به دستیابی فوری به توافق، حملات علیه جمهوری اسلامی را لغو کردم
ترکیب این دو روش معمولا برای افزایش فشار حداکثری به کار میرود و گزارش روزنامه تلگراف بر طرح محاصرهی زمینی ایران و تشدید فشارهای اقتصادی و به کار گرفتن ابزارهای غیردینامیک است.
ژنرال بازنشستهی آمریکایی شان مکفارلند اجرای این طرح را تقریبا سخت و دشوار خوانده، زیرا عراق و دیگر کشورهای همسایه با خطر عواقب اقتصادی و حملات تلافیجویانه مواجه میشوند. گذرگاههایی مانند اینچهبرون و سرخس در مرز ترکمنستان از اهداف احتمالی این روش هستند.
به گزارش تلگراف، هدف محاصرهی زمینی در دست بررسی آمریکا و اسرائیل، جلوگیری از صادرات و واردات و مختلکردن توانایی جمهوری اسلامی در باسازی نظامی است. رژیم تهران در انتظار دریافت صدها پرتابگر و سامانههای موشکی پدافند هوایی قابل حمل (دوشپرتاب) از چین در قراردادی به ارزش هفتاد میلیون دلار است.
دونالد ترامپ معتقد است که استراتژی فعلی برای بازگشایی تنگه هرمز به پایان رسیده و به دنبال گزینههای تشدید فشار برای وادارکردن جمهوری اسلامی به مذاکره است. محاصرهی دریایی قبلی و کنونی ایالات متحده آمریکا، بخشی از استراتژی فشار حداکثری بوده است. ایران با کمبود شدید گاز و صفهای طولانی در پمپبنزینها روبروست و رهبری آن بین نگرانی از فروپاشی اقتصادی و ادامهی جنگ تقسیم شده است.
برخی ناظران میگویند این طرح ممکن است یک فریب برای منحرف کردن توجه رژیم تهران باشد. در دیدار ترامپ-نتانیاهو سه گزینهی توافق، ادامهی محاصرهی دریایی یا از سر گرفتن حملات مطرح شدند که نخستوزیر اسرائیل، به گفتهی خودش، برای تحمیل هیچ گزینهای تلاش نکرده است.
برخی تحلیگران به طرح محاصرهی زمینی به دلیل پیچیدگیهای دیپلماتیک و نظامی با دیدهی تردید مینگرند. با این حال جنگ همچنان در جریان است و گزینههای نظامی و اقتصادی هر دو روی میز قرار دارند.
با بالاگرفتن تنش میان ایالات متحدهی آمریکا و جمهوری اسلامی، در جلسهی کابینه در کمپ دیوید که با حضور دونالد ترامپ، پیت هگست وزیر جنگ و مارکو روبیو وزیر امور خارجه برگزار شد، رئیس جمهور آمریکا طرح حملات گسترده علیه جمهوری اسلامی را تا در آخر همین هفته (۱ و ۲ اوت۲۰۲۶) صادر کرد. دونالد ترامپ در این جلسه با دروغگو نامیدن مذاکرهکنندگان جمهوری اسلامی افزود که ضربه بسیار سختی به آنها خواهد زد.
پس از اعلام برنامهریزی برای موج تازهای از حملات از سوی دونالد ترامپ همچنین اسکات بسنت وزیر خزانهداری آمریکا تحریمهایی را علیه شرکتهای وابسته به جمهوری اسلامی مرتبط با حفاظت در تنگه هرمز اعلام کرد و سفارتخانههای آمریکا در اسرائیل، عراق و اردن با انتشار هشدارهای امنیتی، از شهروندان آمریکایی خواستهاند برای ترک خاورمیانه آماده باشند.
در تازهترین رویداد، گزارشهایی از حملات پهپادی جمهوری اسلامی به کویت و همچنین هدف قرار گرفتن یک نفتکش در نزدیک عمان منتشر شده است.


