Page 34 - (کیهان لندن - سال چهل و دوم ـ شماره ۵۷۴ (دوره جديد
P. 34

‫صفحه ‪ 34‬شماره ‪۲۰۴۰‬‬
                                                                                                                                             ‫جمعه ‪ ۱۶‬تا پنجشنبه ‪ ۲۲‬امرداد ‪14۰۵‬‬

‫روحالله خمینی‪ ،‬نخستین زمینخوار پس از انقلاب اسلامی‬

‫اجرای آن را دارند‪ .‬اینها دست به دست هم میدهند تا‬                                    ‫دهه از آن گذشته‪».‬‬           ‫= «منطقهای در افسریه به پادگانهای صفر یک و صفر‬
‫باغدار و کشاورز نه تنها حاصل زحمت خودش را نبیند‬        ‫به گفته وی‪« ،‬در دهه هفتاد‪ ،‬آغاز دوره اصلاحات که‬          ‫دو ارتش مشهور است‪ ،‬این زمینها زمینهای کشاورزی‬
‫بلکه اقدام به فروش زمین خود بکند‪ .‬زمینهای ‪ ۵۰‬یا ‪۱۰۰‬‬    ‫جهاد سازندگی و وزارت کشاورزی با هم ادغام شدند تا مثلا‬    ‫ارامنه بودند که بعد از انقلاب‪ ،‬امام دستور داد این زمینها‬
‫هکتاری‪ ،‬زمینهایی در متراژهای بالا که برای کشاورزان‬     ‫بتوانند کشور را بر پایه تولیدات کشاورزی رشد بدهند‪ .‬رئیس‬
‫قدیمی بوده‪ ،‬امروز در محدوده اطراف شهرها قرار گرفته‬     ‫وقت اداره کشاورزی دماوند در سال ‪ ۷۷‬برای خودشیرینی‬                   ‫را بگیرند و به پادگان ها اختصاص بدهند‪».‬‬
‫و با لابی شهرداریها شوراهای شهر و حتی لابیهای بالاتر‬   ‫اقدام به واگذاری اراضی کرد که آن موقع مشهور به «طرح‬      ‫= بعدها هم در دهه شصت سازمان وقت جنگلبانی‬
‫تغییر کاربری پیدا میکنند به شهرکهای حاشیه شهرها که از‬  ‫طوبی» شده بود؛ قرار بود بادام‪ ،‬زیتون و گردو در محدوده‬    ‫و منابع طبیعی به کارکنان خود از پارک ملی سرخه حصار‬
‫قضا نه زاغهنشینی حاشیه شهر بلکه به ویلانشینی لاکچری‬    ‫بین شهرها کاشته شود هم باغات باشد و هم تولیدات‬           ‫زمینهایی را واگذار کرد آنها این زمین ها را در بازار آزاد‬
                                                       ‫کشاورزی باشد که متأسفانه واگذاریها به هیچ کشاورزی‬        ‫فروختند و امروز نتیجه آن را در «شهرک زیتون» میبینیم‪،‬‬
                                ‫تبدیل شدهاند‪.‬‬          ‫تعلق نگرفت و به خانمها و آقایان راس نظام تعلق گرفت‪،‬‬      ‫دولت یک زمانی توانست تخریب کند بعد دیگر نتوانست‬
‫در دورهای نه چندان دور در دهه ‪ ۷۰‬دماوند یکی از‬         ‫مثل فائزه هاشمی ‪ ۷۰‬هکتار‪ ،‬محمد توکلی ‪ ۸۰‬هکتار‪،‬‬           ‫تخریب کند‪ ،‬آنجا مردم در منطقه حفاظت شده چاه‬
‫قطبهای کشاورزی کشور به شمار میرفت‪ ،‬از باغات در‬         ‫کمالی وزیر کار دولت هاشمی حدود ‪ ۸۰‬هکتار‪ ،‬حسین‬            ‫زدهاند‪ ،‬جایی به نام «شهرک زیتون» جزو پروندههای حل‬
‫حوزه تولید گردو و خشکبار تا اراضی در حوزه تولید سیب‬    ‫شریعتمداری مدیر موسسه کیهان ‪ ۲۰۰‬هکتار‪ ،‬که البته‬
‫زمینی‪ ،‬پیاز‌ و سایر محصولات؛ متأسفانه دماوند اکنون به‬  ‫بعدها سندها به اسم موسسه و شرکت نشد و به اسم خود‬                    ‫نشدنی است که چهار دهه از آن گذشته‪» .‬‬
‫یک شهر مصرفکننده تبدیل شده‪ ،‬خبری از آن باغات و‬         ‫اشخاص صادر شد و به این شکل‪ ،‬زمینهای دولتی زیادی‬          ‫= «رئیس وقت اداره کشاورزی دماوند در سال ‪ ۷۷‬برای‬
‫محصولات کشاورزی نبست‪ ،‬محصولات کشاورزی دماوند‪،‬‬          ‫واگذار شد و هیچ وقت هیچ باغ و درختی در آنجا کاشته‬        ‫خودشیرینی اقدام به واگذاری اراضی کرد که آن موقع‬
‫امروز نه تنها صادر نمیشود که حتی کفاف مردم ساکن خود‬    ‫نشد‪ ،‬یک سری سوله زدند‪ ،‬راهسازی کردند و امروز دارند به‬    ‫مشهور به «طرح طوبی» شده بود‪ ،‬قرار بود بادام‪ ،‬زیتون و‬
                                                       ‫سمت شهرکسازی پیش میروند‪ ،‬یعنی زمینهای مرغوب‬              ‫گردو در محدوده بین شهرها کاشته شود هم باغات باشد‬
                       ‫منطقه دماوند را نمیدهد‪».‬‬        ‫دامنه دماوند که میتوانست یک قطب کشاورزی را فعال‬          ‫و هم تولیدات کشاورزی باشد که متاسفانه واگذاریها به‬
‫برداشت بیرویه آب از چاههای دشت ورامین‪ ،‬این منطقه‬       ‫کند و تولید داشته باشد تبدیل به شهرک م ‌یشوند‪ ،‬تاکنون‬    ‫هیچ کشاورزی تعلق نگرفت و به خانمها و آقایان راس‬
‫را با بحران فوقالعاده شدید کسری مخزن مخازن زیرزمینی‬    ‫شهرکهای زیادی ایجاد شده‪ ،‬چاههای زیادی حفر شده و‬          ‫نظام تعلق گرفت‪ ،‬مثل فائزه هاشمی ‪ ۷۰‬هکتار‪ ،‬محمد‬
                                                       ‫علاوه بر هدر رفت آب‪ ،‬این زمینها هم به شهرک سازی‬          ‫توکلی ‪ ۸۰‬هکتار‪ ،‬کمالی وزیر کار دولت هاشمی حدود‬
         ‫و نرخ فرونشست بیسابقه مواجه کرده است‪.‬‬                                                                  ‫‪ ۸۰‬هکتار‪ ،‬حسین شریعتمداری مدیر موسسه کیهان ‪۲۰۰‬‬
‫امیر الف در این ارتباط توضیح میدهد‪« :‬زمین و آب به‬                                                               ‫هکتار‪ ،‬که البته بعدها سندها به اسم موسسه و شرکت نشد‬
‫هم بسیار وابسته هستند و در کنار هم ارزش پیدا میکنند‬                                                             ‫و به اسم خود اشخاص صادر شد و به این شکل‪ ،‬زمین های‬
                                                                                                                ‫دولتی زیادی واگذار شد و هیچ وقت هیچ باغ و درختی‬

                                                                                                                                            ‫در آنجا کاشته نشد‪».‬‬

‫که کشاورزی شکل بگیرد‪ ،‬یک مثال به شما عرض کنم یک‬                  ‫تبدیل شدند که هیچ ارتباطی به تولید ندارند‪.‬‬     ‫فیروزه نوردستروم – وضعیت محیط زیست‪ ،‬منابع آب‬
‫همسایه داشتیم که پدرش روحانی بود او و همسرش بعدا‬       ‫متاسفانه عمده این تغییر کاربریها و واگذاریها نه به‬       ‫و کشاورزی در استان تهران از جمله در دماوند‪ ،‬و ورامین‬
‫به آمریکا مهاجرت کردند‪ ،‬آن روحانی اواخر دهه هشتاد‬      ‫کشاورزان نمونه بلکه به افراد دارای رانت و‌ نفوذ تعلق‬     ‫با بحران جدی ناترازی آب‪ ،‬افت شدید سفرههای زیرزمینی‬
‫در ورامین شالیکاری داشت با آن میزان تبخیر آب زیاد‪ ،‬از‬                                                           ‫و تهدید اکوسیستمهای بومی روبرو است‪ .‬از طرفی تبدیل‬
‫عمق زمین چاههای عمیقی حفر کرده بود و با این چاهها‬           ‫گرفت که آنها قدرت تغییر کاربری را داشته باشند‪».‬‬     ‫مزارع حاصلخیز و باغها به ویلا و تفریجگاههای شخصی‪،‬‬
‫شالیکاری راه انداخته بود‪ ،‬درحالیکه شالی آب شیرین لازم‬  ‫او برای نمونه در محدوده منطقه لواسان به کشاورز‬           ‫از جنگلهای شمال فراتر رفته و به شکل یک سرطان‬
‫دارد نه اب شور و امروز میبینیم ورامین آب کشاورزی‬       ‫نمونهای اشاره میکند که با پنج هکتار باغ سیب به خاطر‬      ‫زیستمحیطی و اقتصادی در بیشتر روستاهای کشور ریشه‬
‫مناسبی ندارد‪ ،‬آب ورامین‪ ،‬شور و آهکی شده‪ ،‬نه آب شرب‬     ‫نوع کاشت و برداشت کشاورز نمونه شده بود‪ ،‬ولی ‪ ۴‬سال‬        ‫دوانده است‪ .‬امیر الف‪ ،‬خبرنگار باسابقه محیط زیست‬
‫برای مردم دارد نه آبی برای کشاورزی‪ ،‬امثال این جنایتها‬  ‫بعد آن زمین را تفکیک کرد و برای شهرکسازی به فروش‬         ‫ساکن تهران‪ ،‬در گفتگو با «کیهان لندن» به بررسی این‬
‫که با رانت انجام شده بسیار است‪ .‬الان دیگر کشاورزی در‬   ‫گذاشت‪ ،‬به خاطر سیاستهای دولت که در نوع فروش‬
‫ورامین جوابگو نیست و به محصولات کویری مثل پسته‬         ‫محصول میوه و صادرات و خرید از باغداران همیشه‬                                        ‫مسائل پرداخته است‪.‬‬
                                                       ‫دخالت میکند؛ از سم و کود کشاورزی که با رانت و لابی‬       ‫این خبرنگار با اشاره به اینکه دماوند‪ ،‬ریه سبز و ذخیرهگاه‬
     ‫روی آوردهاند‪ .‬ورامین که زمانی بهترین کشتزارها‬     ‫وارد میکند تا صادراتی که فقط یک سری افراد قابلیت‬         ‫طبیعی آب تهران تحت فشارهای شدید انسانی قرار دارد‬
                                                                                                                ‫به «کیهان لندن» میگوید «چندین سال پیش‪ ،‬ستاد فرمان‬
                                                                                                                ‫اجرایی امام زمین دوستم را تصرف کرده بود برای پیگیری‬
                                                                                                                ‫به اداره جهاد کشاورزی استان البرز رفتیم‪ ،‬رئیس حراست‬
                                                                                                                ‫آنجا به من گفت میدانی اولین زمینخوار ایران بعد از‬
                                                                                                                ‫انقلاب ک ‌ی بوده؟ باتعجب گفتم کی؟ گفت امام خمینی و‬
                                                                                                                ‫ادامه داد «منطقهای در افسریه به پادگانهای صفر یک و‬
                                                                                                                ‫صفر دو ارتش مشهور است‪ ،‬این زمینها‪ ،‬اراضی کشاورزی‬
                                                                                                                ‫ارامنه بودند که بعد از انقلاب‪ ،‬امام دستور داد این زمینها‬

                                                                                                                           ‫را بگیرند و به پادگان ها اختصاص بدهند‪».‬‬
                                                                                                                ‫بعدها هم در دهه شصت سازمان وقت جنگلبانی و منابع‬
                                                                                                                ‫طبیعی به کارکنان خود از پارک ملی سرخه حصار زمینهایی‬
                                                                                                                ‫را واگذار کرد آنها این زمینها را در بازار آزاد فروختند و‬
                                                                                                                ‫امروز نتیجه آن را در «شهرک زیتون» میبینیم‪ ،‬دولت یک‬
                                                                                                                ‫زمانی توانست تخریب کند بعد دیگر نتوانست تخریب کند‪،‬‬
                                                                                                                ‫آنجا مردم در منطقه حفاظت شده چاه زدهاند‪ ،‬جایی به نام‬
                                                                                                                ‫«شهرک زیتون» جزو پروندههای حل نشدنی است که چهار‬
   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39