ایـیِن برمر تحلیلگر روابط بینالملل در مقالهای که ۱۴ سپتامبر (۲۳ شهریور) در مجله «تایم» منتشر شد، به بحرانهای جمهوری اسلامی و احتمال وقوع جنگ مجدد یا اعتراضات اجتماعی اشاره کرده و نوشته است که حکومت برای بقا در حال دست و پا زدن است.
در مقدمه این نوشتار آمده است: «سه ماه پیش، اسرائیل و جمهوری اسلامی ایران وارد جنگی ۱۲ روزه شدند که خاورمیانه را تکان داد. موشکها و پهپادها در هر دو جهت پرواز کردند، اما با کمک قابل توجه ایالات متحده، اسرائیل بر آسمان ایران مسلط شد، اهداف هستهای و نظامی جمهوری اسلامی ایران را بارها هدف قرار داد و ۳۰ فرمانده امنیتی و ۱۹ متخصص هستهای حکومت را از میان برداشت. با این حال، واکنش جمهوری اسلامی تأثیر چندانی نداشت که بتواند اسرائیل را در آینده باز دارد.»
ایـیِن برمر عنوان میکند بازگشت به جنگ بعید است، هرچند جمهوری اسلامی احتمالاً ذخایر اورانیوم غنیشده و امکانات بازسازی توان غنیسازی را حفظ کرده است. کمپین بمباران اسرائیل و آمریکا نشان داده که حکومت هنوز چند سال با تولید سلاح هستهای فاصله دارد.
اسرائیل همچنین حملات مستقیم داخل مرزهای ایران را عادی کرده و توانایی وارد آوردن آسیب قابل توجه به رژیم را نشان داده است. اگر رژیم ایران پیشرفت ناگهانی در برنامه هستهای خود داشته باشد، اسرائیل میتواند عملیات محدود موسوم به «چمنزنی» را انجام دهد تا پایگاههای موشکی و سیستمهای دفاع هوایی بیشتری را هدف قرار داده و دفاع جمهوری اسلامی را کاهش دهد.
در بخشی از مقاله آمده است: «جمهوری اسلامی ایران توانایی تحمل جنگ را ندارد. آنها در صورت حمله مجدد اسرائیل واکنش نشان خواهند داد، اما پاسخ با دقت تنظیم میشود تا از افزایش خطرناک درگیریها جلوگیری شود. جمهوری اسلامی ایران امروز در موقعیت ژئوپولیتیک بسیار ضعیفتری نسبت به قبل از هفت اکتبر ۲۰۲۳ قرار دارد و بخش زیادی از شبکه متحدان خود را از دست داده است؛ از حماس و حزبالله در لبنان تا بشار اسد در سوریه که تهران سالها برای بازدارندگی اسرائیل و نمایش قدرت منطقهای به آنها متکی بود.»
به اعتقاد نویسنده، «فعلاً رژیم ایران پایدار به نظر میرسد» و «کمبود آب و انرژی کشور اگرچه موجب چند تظاهرات شده، اما سرکوب نیروهای امنیتی پس از جنگ مانع از بازگشت اعتراضاتی شبیه اعتراضات زن، زندگی، آزادی شده که کشور را در سال ۲۰۲۲ تکان داد. بازگشت به جنگ شدید میتواند کنترل رژیم را به خطر بیندازد.»
او با اشاره به فعال شدن «مکانیسم ماشه» تأکید کرد: «حتی اگر جمهوری اسلامی ایران بتواند از جنگ دیگری اجتناب کند، ولی فشار بر اقتصاد و در نتیجه بر رژیم افزایش خواهد یافت. در غیاب یک پیشرفت دیپلماتیک غیرمنتظره، این تحریمها در ۱۸ اکتبر باز اعمال خواهند شد. واشنگتن قبلاً بخشهای نفت و معدن ایران را هدف قرار داده و استفاده از دلار آمریکا در معاملات تجاری را ممنوع کرده است. اتحادیه اروپا نیز به دلیل سرکوب خشونتآمیز اعتراضات گذشته و حمایت نظامی ایران از جنگ روسیه در اوکراین جریمههایی اعمال کرده است. اما تحریمهای سازمان ملل بسیار گستردهتر خواهد بود و احتمالاً موجب کاهش قابل توجه درآمد نفت ایران و افزایش فشار بر اقتصاد این کشور میشود.»
مقامات جمهوری اسلامی به دولت ترامپ اعلام کردهاند که آماده مذاکرهاند، اما کاخ سفید قصد دارد قبل از آنکه مذاکره جدیدی آغاز شود، تهران را بیشتر تحت فشار قرار دهد. موضع رسمی آمریکا این است که رژیم ایران ابتدا باید امتیازات قابل توجهی در زمینه غنیسازی اورانیوم بدهد و چنین عقبنشینیای بعید به نظر میرسد. در همین حال، واشنگتن میتواند با تهدید تحریمهای بازگشت سازمان ملل، رهبران جمهوری اسلامی را بیشتر در تنگنا قرار دهد.
در بخش دیگری از مقاله آمده است: «جمهوری اسلامی طرفدارانی دارد و نفت ایران هنوز مشتری دارد. هرچند آمریکا تحریمهایی علیه کسانی که نفت ایران را جابجا میکنند اعمال کرده، اما چین همچنان مخفیانه نفت خام ایران را خریداری میکند. شرکتها و بانکهای بزرگ انرژی این کشور از تجارت نفت ایران عملاً جدا شدهاند و خطر جریمه برای آنها محدود است. اما چشمانداز درآمد نفت ایران تاریکتر میشود زیرا خریداران بالقوه دیگر عقب میکشند. ذخیرهسازی نفت روی آب توسط تانکرهای نفتکش که بیمقصد ماندهاند از ۵ میلیون بشکه به ۳۰ میلیون در نیمه اول ۲۰۲۵ افزایش یافته است. حداقل این بدان معناست که جمهوری اسلامی ایران برای جذب خریداران بیشتر مجبور به ارائه تخفیفهای بیشتر و پذیرش درآمد کمتر خواهد شد.»
در بخش پایانی مقاله «تایم» آمده است: «جمهوری اسلامی از زمان انقلاب ۱۹۷۹ توفانهای بسیاری را پشت سر گذاشته و ممکن است چند توفان دیگر را نیز تحمل کند. پس از جنگ اخیر با اسرائیل، تهران سخت تلاش کرده است که بقای نظام را به عنوان پیروزی بفروشد، اما مشکلاش این است که بحرانها افزایش مییابند.»
