سخنگوی سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی میگوید کشورهای اروپایی و آمریکا «خواستههای عجیبی» درباره برنامه غنیسازی به ویژه «غنیسازی صفر» دارند که انجام آن، شدنی نیست.
بهروز کمالوندی در مصاحبه با خبرگزاری ایسنا که ۲۹ آذرماه ۱۴۰۴ منتشر شد با اشاره به بمباران تأسیسات اتمی جمهوری اسلامی در جنگ ۱۲ روزه گفت: «صنعت هستهای ایران مثل لیبی و عراق نیست که اگر اینها را از ما بگیرند، دیگر همه چیز از دست برود، دانش و نیروی انسانی بسیار خوبی در اختیار داریم که با حمله به تاسیسات از بین نمیرود.»
او افزود: «اگر بخواهیم قدرتی داشته باشیم که ذاتی [برای] کشور باشد، باید بومی باشد و ما در موضوع هستهای به لبه این قدرت رسیدیم. ما در هستهای در مرحلهای قرار داریم که دیگر موضوع مجهولی برای ما باقی نمانده است.»
این مقام سازمان انرژی اتمی در واکنش به گزارشها درباره تلاش حکومت برای دستیابی به سلاح هستهای گفت: «سادهترین کار ساخت بمب هستهای است، چرا که نیاز به کنترل سوخت ندارد و به یکباره منفجر میشود، اما ساخت یک نیروگاه اتمی که باید سوخت و میزان فعل و انفعالات آن را کنترل کرد، سخت و فنی است.»
بخشی از این مصاحبه به وضعیت همکاریهای جمهوری اسلامی و آژانس بینالمللی انرژی اتمی اختصاص داشت. کمالوندی در پاسخ به اینکه اساساً امکان بازرسی امن از سایتهای نطنز، فردو و اصفهان برای بازرسان الان وجود دارد؟ گفت: «به لحاظ حقوقی قانون مشخص کرده که شورای عالی امنیت ملی باید در اینباره نظر دهد و مجوز صادر کند. البته این مسئله یک بُعد فنی- امنیتی هم دارد که معتقدم به لحاظ امنیتی صلاح نیست الان به دشمن اطلاعات دهیم که چقدر مواد هستهای و سایتها آسیب دیده است. مصلحت ایجاب میکند، ضمن اجرای تعهداتمان از اطلاعات فنی کشور حفاظت کنیم.»
او توضیح داد: «در شرایط عادی ارائه اطلاعات درباره مکانها و مواد اشکال ندارد اما در شرایط جنگی و وقتی هنوز تهدیدات اسرائیل و آمریکا ادامه دارد و از طرفی آژانس در درز اطلاعات فنی ایران سابقه دارد، ارائه اطلاعات برای کشور خطرناک و مشکلساز است. ما باید تدابیری داشته باشیم و ببینیم میشود از طریق دیگر، حسابرسی مواد را انجام دهیم و به آژانس اطلاع دهیم، بدون اینکه بازرسها به محل مورد نظر بروند یا نه. ایدهها و روشهایی الان به ذهن ما میرسد اما باید درباره این موضوعات مذاکره شود.»
کمالوندی همچنین افزود: «نباید فضایی ایجاد کنند، انگار ایران عمدا به بازرسان آژانس دسترسی نمیدهد و هیچ اتفاقی نیفتاده است. آژانس باید رویکرد سیاسیاش را کنار بگذارد تا به یک چارچوب مشخص برسیم. این ما هستیم که به کشورمان و تاسیسات صلحآمیز هستهای که تحت نظارت آژانس بود، حمله شده است، ما هستیم که طلبکاریم.»
او در این ارتباط نیز گفت: «حمله به ایران در شرایطی انجام شد که یک روز قبل از آن بازرسان در ایران بودند. آژانس خودش باید ابتدا این حملات و اقدامات را محکوم میکرد اما دریغ از یک جمله. حتی در قطعنامه اخیری که درباره ایران در شورای حکام صادر شد، یک عبارت خبری درباره حمله به ایران منتشر نکردند؛ انگار در ایران اتفاقی نیفتاده و همه چیز عادی است. اما چه بخواهند چه نخواهند، شرایط تغییر کرده است و اگر بخواهیم مذاکرات جدی را دوباره با آژانس شروع کنیم، باید ملاحظات ایران در نظر گرفته شود.»
هفت ماه بعد از بمباران تأسیسات اتمی فردو، نطنز و اصفهان گزارش شده است که حکومت فعالیتهای مشکوکی را اطراف بعضی از تأسیسات اتمی از جمله در «کوهکلنگ» پیش میبرد. در شرایطی که بازرسان آژانس به تاسیسات اتمی در ایران دسترسی ندارند، سرنوشت بیش از ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنیشده ۶۰ درصدی نیز نامشخص است و جمهوری اسلامی پاسخ شفافی درباره وضعیت آنها ارائه نمیدهد.
