کوروش کلهر – ایران امروز در نقطهای ایستاده است که نه میتوان آن را آرامش نامید و نه آشوبی کامل؛ بلکه تعلیقی سنگین و فرساینده که سرنوشت یک ملت را در خود میخکوب کرده است. مردمی که سالها زیر فشارهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی زیستهاند، اکنون نهتنها با آیندهای نامعلوم، بلکه با هجوم بی وقفهی خبرها و تحلیلهایی روبرو هستند که ذهن هر انسان سالمی را تا مرز فرسودگی پیش میبرد.
یک روز سخن از «جنگی کوتاه» است، روز دیگر «جنگی طولانی»؛ همزمان خبر از «مذاکره» میآید و سپس «مذاکره برای مذاکره»، برای تنظیم مذاکرات دیگر. این آشفته بازار خبری، خود به نوعی سردرگمیِ سازمان یافته تبدیل شده است.
در این میان، هرچند آگاهی عمومی افزایش یافته، اما همین آگاهی زیر بار تناقضگوییها و روایتهای متضاد، به نوعی سرگیجهی جمعی انجامیده است. مردم میان ترس از جنگ، امید به تغییر و بیاعتمادی به روایتهای رسمی و غیررسمی سرگردان شدهاند. این وضعیت نه تنها تصمیمگیری را دشوار کرده، بلکه نوعی خستگی عمیق روانی به جامعه تحمیل کرده است، خستگیای که از هر بحران آشکار خطرناکتر است، زیرا ارادهی جمعی را فرسوده میکند.
این چهارراه، در نهایت تنها با یک انتخاب روشن معنا خواهد یافت: بازگشت به شفافیت و ارادهی ملت، یا ادامهی این چرخهی فرسایندهی ابهام و تعویق.
تاریخ نشان داده است که هیچ ملتی برای همیشه در مهِ سردرگمی باقی نمیماند. ایران نیز ناگزیر از عبور از این وضعیت است. یا با تصمیمی روشن مسیر آیندهی خود را تعیین خواهد کرد، یا هزینههای سنگینتری برای این بلاتکلیفی خواهد پرداخت. آنچه مسلم است، مردم دیگر نه توان تحمل این حجم از تناقض را دارند و نه حوصلهی ادامهی این بازیهای فرساینده را.
کوروش کلهر، تحلیلگر سیاسی.
*«کیهان لندن» با باور به آزادی بیان بخش «دیدگاه» را برای انتشار نظرات و مطالب نویسندگان، تحلیلگران و کارشناسان فارسیزبان فراهم کرده اما مسئولیت محتوای منتشر شده با نویسنده است.
