کیارش معنوی *- این طنینِ بازگشت ملتی است که ریشه در عمق تاریخ ایران دارد و امروز مقتدرتر از همیشه، برای بازپسگیری خانهی مادری بهپاخاسته است. این کلام، پیماننامهی استواری است که میان ملت و رهبر ملیشان، رضاشاه دوم، منعقد گشته؛ ارادهای پولادین که فرجام آن، پایان قطعیِ اشغالگری فرقه تبهکار و طلوع دوبارهی ایران است.
حماسه ۱۸ و ۱۹ دی: تجلی اراده و استقلال ملی
تاریخ مبارزات معاصر ایران، روزهای ۱۸ و ۱۹ دی را بعنوان نقطهی عطفی درخشان و سندی بر حقانیت ملت بهیاد خواهد داشت. در این روزهای سرنوشتساز، ملت آزادیخواه ایران و جانفدایانی که شمارشان از ۴۰ هزار تن گذشت، با نثار خون پاک خود ثابت کردند که چه میخواهند و چه را نمیخواهند.
در آن لحظات که خیابانهای ایران زیر گامهای استوار ملت میلرزید، ترامپ و نتانیاهو کجا بودند؟ واقعیت این است که آن خروش عظیم، بدون کوچکترین کمک خارجی و تنها با اتکا به غیرت ایرانی و فراخوان رهبر ملی ما، رضاشاه دوم، رقم خورد. این مردم بودند که به فرمان شاه خود به میدان آمدند و پایههای رژیمی را که بیش از هر زمان دیگری سست شده بود، به لرزه درآوردند. قدرتهای خارجی تنها زمانی به تماشای این صحنه نشستند که ملت اصالت و قدرت خود را به رخ جهانیان کشیده بود.
نقد نگاههای وابسته و آدرسهای اشتباه
امروز که در میانهی نبرد، حملات نظامی و فشارهای بینالمللی نیز جریان دارد، برخی از عوامل رژیم چه آنان که موسوم به «ارزشی» هستند و چه مخالفنماهای «خجالتی» سعی دارند اینگونه القا کنند که مردم ایران چشم به دستان بیگانگان دوختهاند؛ این یک آدرس اشتباه است.
کسانی که در موقع آتشبسهای دو هفتهای دچار ناامیدی میشوند یا تصور میکنند سرنوشت ما صرفا در دستان رهبران جهان است، از درک قدرت ملی ما عاجزند. ملت ایران نه جیرهخوار بیگانه است و نه اعتبار حرکت خود را از تأییدات خارجی میگیرد؛ ما یک رهبر واحد داریم و مسیر ما با ارادهی داخلی ترسیم شده است.
استراتژی کمکهای بینالمللی و صیانت از سرمایههای ملی
در خصوص مداخلات و کمکهای بینالمللی، موضع ما بر پایهی عقلانیت و منافع ملی استوار است:
حمایت از ارادهی مردم: اگر کمکهای نظامی و بینالمللی در راستای تضعیف ماشین سرکوب و تسهیل مسیر آزادیخواهی باشد، مورد استقبال ماست.
پرهیز از هدف قرار دادن زیرساختها: هرگونه حملهای که از مسیر اصلی خود خارج شده و بهجای هدف قراردادن سردمداران رژیم، زیرساختهای حیاتی کشور را نشانه برود، فاقد توجیه عقلانی و استراتژیک است. زیرساختهایی که با سرمایهی ملی ساخته شدهاند، متعلق به مردم و ایرانِ فرداست.
تمرکز بر کانونهای سرکوب: ضربات نظامی باید بصورت هدفمند متوجه مراکز تأمین مالی تروریسم، حوزههایی که برای سرکوب مورد استفاده قرار میگیرند، و پایگاههای سرکوب و دستگاههای امنیتی رژیم باشد. آسیب زدن به منابع عمومی نه تنها راهی بسوی نابودی رژیم نمیبرد، بلکه با دشوارترکردن زندگی مردم در این شرایط سخت، مسیر پیروزی را ناهموار میکند.
سخن پایانی: ادامهی مسیر با رهبری واحد
ملت ایران تکلیف خود را با تاریخ روشن کرده است. ما تحت رهبری رضاشاه دوم، همان کسی که با کلامش میلیونها ایرانی را به اتحاد رساند، به پیش میرویم. اگر کمکهای نظامی جهانی در راستای حمایت از این جنبش ملی باشد، از آن بهره خواهیم برد، اما اگر چنین نباشد، ملت ایران نشان داده است که برای بازپسگیری میهن خود، به هیچ قدرتی جز ارادهی خویش تکیه نخواهد کرد.
ما به رهبری شاهمان این مسیر را تا پایان ادامه میدهیم. ایرانِ آزاد، نه یک آرزو، بلکه حقی است که با دستهای خودمان آن را بازپس خواهیم گرفت.
پاینده ایران
*مهندس کیارش معنوی – مدیر روابط عمومی (پارمان) حزب پادشاهی ایرانیان
توضیح:
«کیهان لندن» با باور به آزادی بیان بخش «دیدگاه» را برای انتشار نظرات و مطالب نویسندگان، تحلیلگران و کارشناسان فارسیزبان فراهم کرده اما مسئولیت محتوای منتشر شده با نویسنده است.
