همزمان با «هفته معلم» در ایران که هر ساله از ۱۲ اردیبهشت آغاز میشود، فشار بر فعالان صنفی آموزگاران افزایش یافته است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران همزمان با «هفته معلم» در ایران با صدور بیانیهای از فشارهای شدید امنیتی و قضایی بر آموزگاران خبر داده و تأکید کرده این روزها تلخترین و سرکوبشدهترین دورهها برای فعالان صنفی آموزگاران در ایران است.
«هفته معلم» هر ساله از ۱۲ اردیبهشت آغاز میشود و نخستین روز این هفته بهعنوان «روز معلم» در تقویم ایران شناخته میشود.
در بیانیه شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران آمده «روز معلم امسال در حالی فرا رسید که جامعه آموزشی ایران یکی از تلخترین و سرکوبشدهترین دورههای خود را پشت سر گذاشته است؛ سالی آکنده از کشتار، بازداشت، سرکوب و فقدان، از دست دادن همکاران و دانشآموزانی که برخی در اعتراضات مردمی به دست حاکمیت و برخی در سایه جنگ و مداخلات قدرتهای خارجی جان باختند و جایشان برای همیشه در کلاسهای درس خالی ماند.»
این بیانیه تأکید کرده «معلمان زیادی بهجای ایستادن در برابر تخته، با احضار، بازجویی، زندان و فشارهای امنیتی روبهرو شدهاند. دانشآموزانی که باید در امنیت میآموختند، هم در سرکوبهای خیابانی، و هم در سایهی جنگ و موشکباران، جان خود را از دست دادند.»
در بخش دیگری از این بیانیه به موضوع «آموزش» در کشور پرداخته شده است: «میدانیم دیریست که آموزش از یک حق عمومی به یک امتیاز طبقاتی تبدیل شده است و تراژدیهای یکسال اخیر این روند تباهی را ویرانگرتر کرده است. با وجود این همه رنج، آموزش هنوز ایستاده است؛ کلاسهایی که اگرچه خالیتر شدهاند و مدارسی که بیرحمانه طبقاتیتر شدهاند، اما با امید و مقاومت نفس میکشند. صدای معلمانی که خاموش نشده و در دفاع از کرامت انسانی و عدالت طنینانداز است و همچنان بر حق آموزش برابر، رایگان و انسانی پای فشردهاند.»
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، همچنین با گرامیداشت روز معلم، این روز را به همه «معلمان آزاده» تبریک گفته است؛ «آنان که در دل تاریکی، چراغ آگاهی، برابری و رهایی را روشن نگه داشتهاند. حال که ما تاریکترین روزهای تاریخ صد سال گذشته خود را سپری میکنیم، و حال که امید به آینده را از هر جانب تازیانه میزنند، وظیفهی معلمین راستین نگاه داشتن ایمان به آیندههای آزاد و عادلانه است. روز معلم روز تجدید پیمان به آیندههای روشن و مبارزه برای رسیدن به آن است.»
همانطور که در بیانیه شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران نیز اشاره شده فشار بر فعالان صنفی آموزگاران طی ماههای گذشته و از اعتراضات دی۴۰۴ آغاز شد و در جریان جنگ ۴۰ روزه اسرائیل و آمریکا با جمهوری اسلامی تشدید شد.
در هفتههای گذشته شماری از آموزگاران بازداشت شدند و بسیاری از آموزگاران نیز با تهدید و احضار و بازجویی توسط نهادهای امنیتی حکومت روبرو بودهاند.
آموزگاران بازداشتشده نیز در زندان از حقوق قانونی بر اساس قوانین جمهوری اسلامی محروم هستند. اصغر حاجب، فعال صنفی و عضو هیئت مدیره کانون صنفی معلمان بوشهر در حالی بازداشت شد که دچار بیماری قلبی است و باید از مراقبت مستمر پزشکی برخوردار باشد. این آموزگار هفته گذشته و چند روز پس از بازداشت دچار حمله قلبی شد و به صورت اورژانسی به بیمارستانی خارج از زندان منتقل شد اما ساعاتی بعد و با یک رسیدگی سرپایی، نیروهای امنیتی بر خلاف نظر پزشکان او را به بازداشتگاه منتقل کردند.
همچنین منابع صنفی گزارش دادهاند که در شهر کرمان نیز فشار بر فعالان صنفی آموزگاران پس از تعطیلات نوروز تشدید شده است. شعبه نخست اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب کرمان، احکام صادرشده علیه شماری از فعالان صنفی معلمان را به مرحله اجرا رسانده است.
محمدرضا بهزادپور، حسین رشیدی و مجید نادری که هر یک پیشتر به شش ماه حبس محکوم شده بودند از دهم اردیبهشت ۱۴۰۵ دوران محکومیت خود را آغاز کردند.
گروهی دیگر از معلمان از جمله شهناز رضایی شریفآبادی، زهرا عزیزی، لیلا افشار، میترا نیکپور و فاطمه یزدانی به پرداخت جریمههای سنگین نقدی محکوم شدهاند؛ مبالغی که برای هر نفر به ۷۰ میلیون تومان میرسد و به عقیده فعالان صنفی عملاً بهعنوان ابزاری برای اعمال فشار اقتصادی بر فعالان صنفی بهکار گرفته میشود.
از سوی دیگر روز دوشنبه ۱۴ اردیبهشت فعالان صنفی آموزگاران گزارش دادند سیامک چهرازی از آموزگاران زندانی در اعتراض به اجرای اعدامهای گسترده زندانیان سیاسی دست به اعتصاب غذا زد. این آموزگار از فعالان صنفی معلمان خوزستان است که اواخر اسفندماه سال گذشته بازداشت شده و بلاتکلیف در زندان شیبان اهواز محبوس است.
