براساس گزارشهای میدانی، جمهوری اسلامی برای تقویت ماشین سرکوب، از نیروهای نیابتی شیعه اهل عراق، لبنان، افغانستان، پاکستان و ترکیه کمک گرفته است، کارشناسان میگویند این برنامه با دو هدف اصلی صورت گرفته است: دلگرمی به هواداران حکومت که «مقاومت» همچنان ادامه دارد و پُرکردن ضعف نیروهای میدانی.

نیروهای یونیفرمپوش حشدالشعبی، نیروهایی از گروههای وابسته به حزبالله و گروهی بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ نفر از شیعیان ترکیه از اوایل فروردینماه ۱۴۰۵ به بهانه انتقال کمکهای امدادی و انسان دوستانه وارد خاک ایران شدند.
پیش از ورود نیروهای مزدور از عراق، لبنان و ترکیه به ایران، افغانهای عضو لشکر «فاطمیون» و همچنین جوانان کم سن و سال افغانستانی توسط بسیج محلات برای استقرار در خیابانها سازماندهی شدند.
همه اینها در کنار طرفداران نظام از یک سو به عنوان سیاهیلشکر در تجمعات شبانه و کاروانهای موتوری و خودرویی حضور پیدا میکنند و از سویی دیگر در ایستهای بازرسی مستقر میشوند.

رضا تمیزکار از پرسنل سابق نیروی انتظامی و از مخالفان فعلی نظام ساکن آلمان به کیهان لندن میگوید: «هرچند مزدوران وارداتی، مستقیم ماشین سرکوب را تقویت میکنند، اما حکومت برای مأموریت آنها فعالیت پوششی ایجاد کرده است. به عنوان مثال نیروهای عراقی و افغان یا آنهایی که از ترکیه آمدهاند در نزدیکی ایستهای بازرسی موکب [چادرهای پذیرایی صلواتی] مستقر میشوند. این چادرها در واقع ستادهای محلی پشتیبانی از نیروهای بسیج، سپاه و ماموران نیروی انتظامی است.»
یکی از ماموریتهای آنها تأمین موادغذایی و چای و شیرینی تأمین میشود و از سوی دیگر همراه آنها گشتهای موتوری را تقویت میکنند. با توجه به تخریب گسترده مقرهای بسیج و سپاه پاسداران و انهدام اغلب کلانتریها، حکومت با کمک هواداران خود از جمله زنان و نیروهای وارداتی از طریق همین چادرها توزیع غذا بین نیروهای امنیتی مستقر در خیابان را سازماندهی میکند.»
رضا تمیزکار تصویری را در اختیار کیهان لندن گذاشته است که نشان میدهد که زنان طرفدار نظام بین نیروهای سرکوبگر شام پخش میکنند. رستورانهای محلی با کمک حامیان نظام تعداد غذای بیشتری برای ناهار و شام آماده میکنند تا در نقاط مختلف بین نیروهای امنیتی توزیع شود.

به نظر میرسد رسانههای حکومتی دستورالعملی برای کتمان اهداف امنیتی ورود نیروهای خارجی به ایران ندارند. وبسایت «نور نیوز» وابسته به شورایعالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ۲۳ فروردین ۱۴۰۵ گزارش داد که کاروانی متشکل از ۸۰ نفر از کشور ترکیه «برای بیعت با مجتبی خامنهای» (رهبر جدید نظام) و «حمایت از محور مقاومت» از طریق مرز بازرگان [در شمالغربی ایران] وارد کشور شد.
احمدرضا رادان فرمانده نیروی انتظامی جمهوری اسلامی میگوید که «تأثیر حضور مردم در خیابانها، کمتر از لانچرزنها [اوپراتورهای پرتاب موشک] نیست.»
تشکیلاتی تحت عنوان «شورای هماهنگی سازمان تبلیغات اسلامی» در بیانیهای اعلام کرده است «جمهوری اسلامی ایران در شرایط جنگی کنونی با ائتلاف آمریکا و رژیم صهیونیستی، راهبردی سهلایه را در پیش گرفته است که میتوان آن را «نبرد در سه جبهه» نامید: جبهه اول (میدان) نبرد نظامی و سختافزاری است؛ جبهه دوم (خیابان) حضور و پشتیبانی مردمی در صحنه داخلی و بینالمللی است؛ و جبهه سوم (دیپلماسی) مذاکره و کنش دیپلماتیک در سطح جهانی است.»
حکومت امیدوارم است حتا در صورت فرسایشی شدن جنگ و تحمیل ویرانی بیشتر به ایران، با سرپا نگه داشتن ماشین سرکوب قدرت را حفظ و از سقوط حکومت جلوگیری کند.

