پیام رضا محمد حسینی طامه، زندانی سیاسی، در حمایت از بچه‌های اکباتان و سهراب حسن‌خانی

نه به اعدام، نه به زندانی سیاسی، نه به مجازات‌های غیرانسانی

از پشت دیوارهای زندان قزلحصار، صدای اعتراض و نگرانی عمیق خود را نسبت به احکام اعدام صادرشده برای میلاد آرمون، نوید نجاران، مهدی ایمانی و سیدمحمدمهدی حسینی اعلام می‌کنم.

اعدام تنها پایان یک زندگی نیست؛ زخمی عمیق بر وجدان جامعه و نقض بنیادی‌ترین حق انسانی، یعنی حق حیات است. هیچ حکومتی با گرفتن جان انسان‌ها به عدالت دست نمی‌یابد و هیچ جامعه‌ای با گسترش چرخه مرگ، به امنیت و آرامش پایدار نمی‌رسد. دفاع از میلاد آرمون، نوید نجاران، مهدی ایمانی و سیدمحمدمهدی حسینی و تمامی زندانیان محکوم به اعدام، دفاع از حق زندگی، حق برخورداری از دادرسی عادلانه و پاسداری از کرامت ذاتی انسان است؛ حقوقی که نباید تحت هیچ شرایطی از هیچ انسانی سلب شود.

در همین حال، سهراب حسن‌خانی تنها به دلیل حمایت از بچه‌های اکباتان و اعتراض به احکام اعدام، به حبس، شلاق و جریمه نقدی محکوم شده است. مجازات شلاق، که یادآور دوران خشونت و تحقیر انسان است، نه نشانی از عدالت، بلکه نمادی از سرکوب صداهای معترض و فشار بر مدافعان حقوق بشر و آزادی بیان به شمار می‌آید.

من به عنوان یک زندانی سیاسی، از درون زندان نیز بر این باور پای می‌فشارم که زندان، شلاق و اعدام هرگز عدالت نمی‌آفرینند. عدالت از احترام به کرامت انسانی، آزادی اندیشه و بیان، و تضمین دادرسی عادلانه برای همگان سرچشمه می‌گیرد؛ نه از مجازات‌هایی که بر رنج و خشونت می‌افزایند.

امروز در کنار میلاد آرمون، نوید نجاران، مهدی ایمانی و سیدمحمدمهدی حسینی می‌ایستم؛ در کنار سهراب حسن‌خانی می‌ایستم؛ و در کنار تمامی زندانیان سیاسی، عقیدتی و محکوم به اعدام می‌ایستم که به دلیل عقیده، اعتراض یا مطالبه حقوق خود با محرومیت و سرکوب روبه‌رو شده‌اند. صدای من، صدای مطالبه برای لغو احکام اعدام، پایان دادن به مجازات‌های غیرانسانی و آزادی تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی است.

تاریخ بارها نشان داده است که آزادی را نمی‌توان در سلول‌های زندان محبوس کرد، حقیقت را نمی‌توان با شلاق خاموش ساخت و حق زندگی را نمی‌توان با طناب دار از میان برد. آنچه ماندگار است، اراده انسان برای دستیابی به آزادی، عدالت و کرامت است؛ اراده‌ای که هیچ قدرتی توان خاموش کردن آن را ندارد.

باشد که فردای ایران، فردایی باشد که در آن هیچ انسانی به دلیل عقیده، اعتراض، یا مبارزه برای آزادی، از حق زندگی، آزادی و کرامت انسانی محروم نشود؛ فردایی که عدالت بر پایه حقوق بشر و حرمت انسان بنا شود، نه بر مجازات و سرکوب.

رضا محمد حسینی طامه
زندان قزلحصار