جواد علیکردی، وکیل دادگستری و برادر خسرو علیکردی، وکیل دادگستری که آذرماه گذشته بهشکلی مشکوک جان باخت، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد به ۱۸ سال حبس، انفصال دائم از حرفه وکالت، تبعید و مجازاتهای تکمیلی محکوم شد.

خبرگزاری «هرانا»، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، گزارش داده جواد علیکردی در شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد به اتهام «اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی» به پنج سال زندان و به اتهام «فعالیت تبلیغی برخلاف امنیت ملی موضوع ماده ۴ قانون تشدید مجازات جاسوسی» به ۱۳ سال زندان محکوم شده است.
بر اساس این حکم صادر شده جواد علیکردی همچنین به انفصال دائم از حرفه وکالت، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و دو سال تبعید به شهر سراوان در استان سیستان و بلوچستان محکوم شده است.
خبرگزاری «هرانا» گزارش داده جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات جواد علیکردی بیستم خردادماه ۱۴۰۵ در شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد برگزار شده بود. پیش از آن نیز جلسه بازپرسی او در شعبه ۹۰۲ دادسرای مشهد برگزار و پس از صدور کیفرخواست، پرونده به دادگاه انقلاب ارجاع شده بود.
سازمان حقوق بشر ایران اواخر اردیبهشتماه از محکومیت جواد علیکردی به ۱۰ سال زندان خبر داده و نوشته بود «این حکم در شرایطی صادر شده که وی از زمان بازداشت در زندان وکیلآباد مشهد نگهداری میشود و تاکنون اطلاعات شفافی درباره جزئیات اتهامهای او منتشر نشده است.»
جواد علیکردی، وکیل پایه یک دادگستری، به ۱۰ سال زندان محکوم شد
سازمان حقوق بشر ایران به نقل از منابع نزدیک به خانواده تأکید کرده بود که روند رسیدگی به پرونده در فضایی امنیتی انجام شده و خانواده تاکنون توضیح شفافی درباره دلایل صدور چنین حکم سنگینی دریافت نکردهاند.
نیمه اردیبهشت امسال منابع حقوق بشری گزارش داده بودند با وجود برگزاری دادگاه جواد علیکردی قوه قضاییه جمهوری اسلامی از آزادی او با سپردن وثیقه مخالفت میکند.
جواد علیکردی شامگاه ۲۱ آذرماه ۱۴۰۴ و ساعاتی پس از برگزاری مراسم هفتم برادرش در شهر مشهد بازداشت شد. در مراسم هفتم خسرو علیکردی هزاران شهروند بهصورت خودجوش شرکت کرده و شعارهایی چون «پاینده ایران» و «جاویدشاه» سر دادند. همچنین شماری از فعالان مدنی از جمله نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، در این مراسم شرکت کردند.
در این مراسم تعدادی از خانوادههای دادخواه از جمله خانواده ابوالفضل آدینهزاده نوجوان جانباخته در اعتراضات ۱۴۰۱ که خسرو علیکردی وکیل آنها بود، و همچنین طیبه نظری موکل خسرو علیکردی و مادر مریم آروین وکیل جانباخته در اعتراضات ۱۴۰۱ حضور داشتند.
مأموران امنیتی و یگان ضدشورش حکومت به سوی جمعیت حملهور شدند، با شلیک گاز اشکآور و ساچمه برای پراکنده کردن جمعیت تلاش کردند و همچنین حاضران را مورد ضربوجرح قرار دادند.
بر اساس گزارشها بیش از ۱۵ نفر از جمله علی آدینهزاده، رضا آدینهزاده، طیبه نظری، نرگس محمدی، هستی امیری، پوران ناظمی، نورا حقی، عالیه مطلبزاده، اسدالله فخیمی، اکبر امینی، حسن باقرینیا، ابوالفضل ابری و سپیده قلیان بازداشت شدند.
همچنین فعالان پادشاهیخواه نیز گزارش دادهاند که حیدر چاه چمندی، زندانی سیاسی سابق و کنشگر پادشاهیخواه، که در این مراسم و پس از ضربو جرح توسط مأموران حکومتی با صورت خونین شاهنامه خواند، توسط مأموران بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد.
جواد علیکردی غروب روز ۲۱ آذرماه بازداشت شد. او پس از به خشونت کشیده شدن مراسم هفتم برادرش، با انتشار یک ویدئو به برخورد نیروهای امنیتی و انتظامی، و بازداشت گسترده شرکتکنندگان در این مراسم انتقاد و اعلام کرد اسناد محرمانهای درباره مرگ مشکوک برادرش در اختیار دارد که در صورت تداوم فشارهای مأموران آنها را علنی منتشر خواهد کرد.
به گفته نزدیکان خانواده، ساعاتی پس از انتشار این ویدیو، نیروهای امنیتی او را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند. فعالان حقوق بشر میگویند بازداشت جواد علیکردی در واقع واکنشی به تلاش او برای طرح پرسش درباره نحوه مرگ برادرش و پیگیری حقیقت بوده است.
خسرو علیکردی، وکیل سرشناس دادگستری و فعال حقوق بشر، در ۱۴ آذرماه ۱۴۰۴ به شکل مشکوکی در دفتر کار خود جان باخت. مقامات قضایی علت مرگ او را «ایست قلبی» اعلام کردند، اما خانواده و نزدیکانش این روایت را رد کردند.
به گفته خانواده، شواهدی مانند خونریزی غیرعادی در محل جانباختن خسرو علیکردی وجود داشته و همین مسئله تردیدها درباره روایت رسمی را افزایش داده است. خانواده علیکردی و شماری از وکلای دادگستری خواستار شفافسازی درباره علت واقعی مرگ او شدند.
این وکیل ساکن مشهد طی سالهای گذشته از جمله وکلایی بود که بدون چشمداشت و بطور رایگان برای هموطنانی که در نقاط مختلف ایران قربانی ساختار سرکوب جمهوری اسلامی شده بودند وکالت کرد. او با فشارهای شدید امنیتی و قضایی روبرو بود. مدتها در زندان محبوس بود و ممنوعالخروج و در حالیکه دانشجوی دکترای حقوق دانشگاه تهران بود ممنوعالتحصیل شد. برادرش جواد نیز به علت فعالیتهای برادرش با فشارهای امنیتی و قضایی روبرو بود.




