رباعی‌های بهاری رضا مقصدی

چهارشنبه ۲۹ اسفند ۱۳۹۷ برابر با ۲۰ مارس ۲۰۱۹


از پونه، پیامِ آشنا می‌آید
عطرِ علف از عاطفه‌ها می‌آید
خیزید و به روی عاشقان گل ریزید
ای منتظران! بهارِ ما می‌آید

*****

باز آمدن تو، باز دیدن دارد
سرسبزی لبریز تو، چیدن دارد
با این همه دردِ کهنه، نوروز! هنوز
آوازِ تو از دلم، شنیدن دارد

*****

من چون چمنم تو بادِ فروردینی
من، داغِ هزار لاله، تو نسرینی
آزاده‌تر از سرودِ سروستانم
گر با من و آرزوی من، بنشینی

*****

دیدار بنفشه‌زار را باور کن
بیداری جویبار را باور کن
بر شانه‌ی شادمانِ گلبرگ و درخت
گستردگیِ بهار را باور کن

*****

این بار، چو این بهار می‌باید زیست
سرشار و شکوفه‌بار، می‌باید زیست
امروز که رنگِ شادیت سرخ‌تر است
شاداب‌تر از انار، می‌باید زیست

*****

برخیز و بیفشان و بباران، ما را
سبز است ترانه‌ی بهاران، ما را
ای شعله‌ی هر شکفته، ای آتشِ عشق
برخیز و برانگیز و بسوران، ما را

*****

اینجایم وٌ ریشه‌های جانم آنجاست
زیباییِ باغِ ارغوانم آنجاست
دیریست درین قفس نَفَس می‌شکنَم
گر خاک شود تنم، روانم آنجاست

*****

در خانه، صدای پای گندم سبزست
در سینه، سروده‌های گندم سبزست
شادا ز پس ِ زردترین حادثه‌ها
شعر ِ من وُ ماجرای گندم سبزست

*****

اینک که تو با منی وُ من با گُلِ سرخ
همواره در آتش است با ما گُلِ سرخ
در شعرِ معطرش رها باید گشت
شادا من وُ شادا تو وُ شادا گُلِ سرخ

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=268

2 دیدگاه‌

  1. احمد

    چه زیبا و آرام.

    اینجایم وٌ ریشه‌های جانم آنجاست
    زیباییِ باغِ ارغوانم آنجاست
    دیریست درین قفس نَفَس می‌شکنَم
    گر خاک شود تنم، روانم آنجاست

  2. پويا

    روان و دلنشین و زیباست.
    روزگارت خوش، نوروزت فرخنده.

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید (حداکثر ۱۰۰۰ کاراکتر):