شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران نام ۱۵۰ دانشآموز جاباخته در اعتراضات را که تا تاریخ ۱۵ بهمنماه ۱۴۰۴ شناسایی شدهاند را منتشر کرده است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران تأکید کرده این فهرست شامل اسامی ۱۵۰ دانشآموزی است که جانشان در نتیجهی خشونت و سرکوب ساختاری گرفته شده است؛ کودکانی و نوجوانانی که باید در کلاس درس میبودند، نه در آمار مرگ. ثبت و انتشار این نامها، نه صرفاً یادآوری یک فاجعه، بلکه تأکیدی است بر حق زندگی، حق آموزش و حق آینده؛ حقوقی که بهطور سیستماتیک از آنان ربوده شد.
این تشکل صنفی همچنین نوشته «یادشان گرامی، و مطالبهی عدالت برای آنان زنده و پابرجاست».
نام کودکان جان باخته در اعتراضات به شرح زیر است:
ابوالفضل دهقانی، امیرعلی پرویزی، مصطفی سرافراز اردکانی، امیرحسین دولتآبادی، کیاوش میرقاسمی، # غزل جانقربان، محمدرضا مدنی، بهار حسینی، طاها صفری، امیرحسام خدایاری، مصطفی فلاحی، امیرعلی حیدری، سینا اشکبوسی، مهرداد صادقی، بنیامین محمدی، ابوالفضل بیگمحمدی، آرنیکا دباغ، امیرارسلان بهمنینژاد، ابوالفضل بختیارپور دورکی، برنا دهقانی، ابوالفضل باجول، ریبین مرادی، ملینا اسدی، بهار شادمهری، آرین قاسمی، نارنینزهرا صالحی، رهام سعادتی، جبار پناهی آزاد، کیمیا کامیاب، میلاد حسنزاده، آرمین سلطانمحمدی، فائزه ایزدی، دیاکو محمدی، آرمین وفایی، مانی شفیعی، امیرمهدی کشاورز، مهدی گنجدانش، طاها نادری، معین تقیپور، پویا جعفری، علی اباذری، محمدحسین پرنون، علی مهری، شایان اسدی، ماهان رستمی، علیمحمد صادقی، ابوالفضل عزیزی، جاوید رضایی، حذیفه اوستاخ، نیما نجفی، آرین عشقی، سعید رضایی، مسعود کریم، محمد یاسین داود نبی، آنیلا ابوطالبیان، غزل دمرچلی، مەهنا دودوشکانی، مصطفی میرزایی، آروین سالمیراد، مهدی مختاری بایگی، ابوالفضل قلعهگری، عباس کلهر، امیررضا نوروزی، امیرحسین قراگزلی، ابوالفضل شیخویسی، ایوالفضل جاهدی، سیما ملکی، سام صحبتزاده، امیرحسین حضرتی، امیرحسین دونلو، امیرعلی قنبرزاده، مهدی ضیایی، نیما عباسی یزدی، بنیامین علیزاده، رضا غیاثی، متین عباسی، کامران علیزاده، علی آرمند، سهند ناصری کتکی، مسیح شاهوردی، امیرحسین مرادی، نازنین اسمیخانی، ابوالفضل نوروزی، مهیار کاکازاده، سودا اکرمیفر، هێمن محمدی، محمدحسین ساریخانی، ایمان فرعی، مسیح بیگدکی، نیما جعفری، میلاد تیموری، امیرمحمد لطفی، محمدپویا کریمآبادی، سهیل فتوحی، اسرا طاوسینیا، سامیار علیپور، ثنا توسنگی، محمدمهدی صفری، ساجده کریمی، امیرعباس مومنی، ایلیا قدسی، پرنیان دلیریآبکناری، ارشیا عسکری، محمد طاها سپهوند، امیرحسین محمدزاده، ابوالفضل موسوی، رضا امیری، امیرعلی ذاکری، یلدا محمدخانی، ستایش صمدی، عرفان حسننژاد، احمد رعنایی، رضا کاووسی، نیما کدخدایی، محمد یزدانی، امیرحسین سرتیپی، سجاد خالقزاده، پارسا بیرانوند، پارسا لرستانی، امیرمحمد سگوند، نیما نینواپور، نیما عباسی، ابوالفضل رجایی، رامتین میرزادخت، نیوشا حمیدی، پارسا امینی، کسری وفاپور، امیرعلی فلاحپور، امیرمسعود احمدی، شیوا جاوید، محمدرضا علیزادهنسب، مهرداد ابراهیمی، مانی هداوند، ابوالفضل وحیدی، سودابه سربندی، رضا مرادی، پویا درخشان، مبین یعقوبزاده، پارسا معدنچیان، سام افشاری، عرفان فرجی، پدرام خالویی، طاها هوشیار، امیرعباس رضابخش، علی غلاملو، فردوسی شهریار، علیاصغر حسینی، زهرا معبودیزرنق
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران همچنین نوشته صد و پنجاه جان شیرین که آمار نخواهند شد بلکه بهمثابه سند آنچه بر کودکی، آموزش و آینده روا شد.
گرفتن این جانها محصول مستقیم سیاستاند:
سیاست سرکوب،
سیاست ارزانسازی جان،
سیاستِ بهگلوله بستن رؤیا،
و سیاست حذف کودک از معادلهی آینده.
صد و پنجاه نیمکت خالی،
نشان میدهند چه چیزی گرفته شد:
امکان زیستن،
حق یادگرفتن،
و حق بزرگشدن بدون ترس.
این کودکان کشته شدند،
اما پیش از آن، بارها حذف شدند:
از مدرسه،
از خیابان،
از روایت رسمی،
و از حافظهای که حاکمیت میخواست کنترلش کند.
ثبت این نامها، مقابله با همین حذف است.
این فهرست را منتشر میکنیم
نه برای اشک لحظهای،
بلکه برای قطع زنجیرهی عادیسازیِ مرگ کودک.
برای اینکه هیچکس نتواند بگوید «نمیدانستیم».
برای اینکه آموزش، بیطرف نسبت به سیاست مرگ نباشد.
این صد و پنجاه نام،
بار مسئولیتاند بر دوش جامعه،
بر دوش معلمان،
بر دوش ما.
تا وقتی این نیمکتها خالیاند،
هیچ آیندهای مشروع نیست.
یادشان را به سکوت نمیسپاریم.
نامها میمانند؛ و با آنها، مطالبهی پاسخگویی، عدالت و پایاندادن به قتل ساختاری کودکان.
