بر اساس گزارش دریافتی از منبع آگاه مقامات زندان اوین از درمان و انتقال زندانیهای پادشاهیخواه به بیمارستان جلوگیری میکنند. بر اساس این گزارش مقامات زندان بازداشتشدگان اعتراضات دی ۴۰۴ که از زندان قرچک به زندان اوین منتقل شدهاند را آنقدر بدون رسیدگی درمانی نگه میدارند تا آثار کبودی و کوفتگی ناشی از شکنجه در دوران بازجویی یا زخمهای ناشی از حضور در اعتراضات در بدن آنها کمرنگ شود.

یک منبع آگاه نزدیک به زندانیان سیاسی به «کیهان لندن» خبر داد که مقامات زندان اوین سرانجام پس از دو سال تأخیر و انتظار با انتقال زهره سرو زندانی سیاسی مبتلا به سرطان موافقت کردند و روز گذشته پنجشنبه ۳۰ بهمن او را با دستبند و لباس زندان به بیمارستان منتقل کردند، در شرایطی که فرمانده یگان زندان اوین، اجازه نداد او با همراه خود در بیمارستان ملاقات کند.
یک فرد نزدیک به زندانیان سیاسی روز پنجشنبه ۳۰ بهمن به «کیهان لندن» گفت که مقامات زندان اوین سرانجام پس از دو سال انتظار، با انتقال زهره سرو زندانی سیاسی مبتلا به سرطان به بیمارستان موافقت کردند و روز گذشته پنجشنبه ۳۰ بهمن او را با دستبند و لباس زندان به بیمارستان منتقل کردند، در شرایطی که علی صادقی، فرمانده یگان مستقر در زندان اوین، اجازه صحبت کردن و ملاقات با همراه را به این زندانی سیاسی نداد و او را از ساعت ۱۰ صبح تا یک بعد از ظهر در بیمارستان نگه داشتند و سپس بین آنها درگیری ایجاد شد.
به گفته این منبع آگاه، «درگیری را علی صادقی فرمانده یگان زندان اوین شروع کرد با این عنوان که زهره سرو اجازه ملاقات با همراهش را ندارد، حق ندارد به همراهش در بیمارستان نزدیک شود یا او را ببوسد؛ زهره سرو هم با او صحبت کرد و گفت مگر میشود؟ همراه من دارد میآید که هزینه بیمارستان مرا پرداخت کند، مگر میشود من با او صحبت نکنم!؟ که علی صادقی شروع به فحاشی کرد و درحالیکه با یکی از همکارانش صحبت میکرد واژه بسیار بدی در مورد زهره سرو بکار برد که زهره سرو با او درگیر شد. دو نفر سرباز هم همراه او بود و دو تن از پاسیارها به نامهای سحر عینی و محسن فرهادی اجازه ندادند زهره سرو به همراه خود در بیمارستان نزدیک شود یا با او صحبت کند.»
این همه در حالیست که به گفته این فرد نزدیک به زندانیان سیاسی، هزینه بیمارستان، کامل بر عهده زهره سرو بوده است در حالی که او از دو سال پیش با وجود درخواستها و پیگیریهای مکرر، با وجود ابتلا به بیماری سرطان، حتی از انجام یک ماموگرافی ساده برای تشخیص وضعیت بیماری خود محروم مانده بود.او که دو سال پیش دچار آسیب مینیسک شده بود، بهدلیل عدم رسیدگی پزشکی، با پارگی رباط پا نیز روبرو شده است.
این منبع آگاه در ادامه توضیح داد: «یک روز پیش از اعزام زهره سرو به بیمارستان، مقامات زندان اوین، محبوبه رضایی، دیگر زندانی سیاسی پادشاهیخواه را به بیمارستان منتقل کرده بودند. هزینه بیمارستان او هم بر عهده خودش بود و نیروهای یگان زندان، پیش از اعزام با او هم درگیری ایجاد کرده بودند. پاسیار او معصومه نوریانی بود که به خاطر ورود همراه، با محبوبه رضایی درگیری ایجاد کرده بود. محبوبه رضایی هم پس از چند ماه انتظار و تهدید به اعتصاب غذا سرانجام موفق شده بود مقامات زندان را برای اعزام به بیمارستان راضی کند.»
به گفته وی، این همه در حالیست که با وجود درخواستهای مکرر، مقامات زندان اوین با اعزام گلاره عباسی، فعال مدنی پادشاهیخواه محبوس در این زندان، به بیمارستان موافقت نمیکنند، چرا که مقامات زندان اساسا برای اعزام زندانیهای پادشاهیخواه سختگیری زیادی اعمال میکنند و اگر یک زندانی فشار و اصرار زیادی برای انتقال به بیمارستان داشته باشد در پاسخ، مقامات زندان از این زندانی تعهد میگیرند که انتقال به شرطی انجام میشود که تمام هزینههای بیمارستان بر عهده خود زندانی خواهد بود و آنها هیچ ادعایی نسبت به زندان نباید داشته باشند. بنابراین چیزی به عنوان بیمه زندان که میبایست به هر زندانی تعلق بگیرد به هیچ عنوان در مورد زندانیهای پادشاهیخواه وجود ندارد. در حالیکه مقامات زندان، بودجه هزینههای درمانی زندانیان را دریافت میکنند اما برای درمان زندانیان سیاسی پادشاهیخواه تحت پوششش بیمه زندان، هیچ اقدامی نمیکنند.
این منبع آگاه در ادامه تأکید کرد: «این همه در حالیست که مقامات زندان نسبت به وضعیت زندانیان بازداشتی که اخیرا از زندان قرچک به زندان اوین منتقل شدهاند بیتوجه هستند و برای درمان و مداوای زخمها آنها هیچ اقدامی نمیکنند، بازداشتیهایی که اخیرا در جریان اعتراضات دی ۴۰۴ از زندان قرچک به زندان اوین منتقل شدهاند و آنقدر آنها را در داخل بندها با آن شرایط بحرانی نگه میدارند تا آثار کبودی و کوفتگی ناشی از شکنجه در دوران بازجویی یا زخمهای ناشی از حضور در اعتراضات در بدن آنها کمرنگ شود.»
این فرد نزدیک به زندانیان سیاسی در پایان توضیح داد: «در بین این زندانیان، یک دختر زندانی با وضعیتی بسیار حاد به زندان اوین منتقل شده بود به طوریکه آثار ساچمه بر روی صورتش کاملا مشخص بود که پس از درخواستها و پیگیریهای زیاد زندانیهای قدیمیتر، مقامات زندان، بعد از دو هفته با انتقال او به بیمارستان موافقت کردند.»

