کارخانه «تولی پرس» از تولیدکنندگان معروف مواد شوینده به دلیل مشکل در رابطه با تأمین منابع مالی تعطیل و ۱۰۸ کارگر شاغل در این کارخانه بیکار شدند. همزمان شرکت «بستهبندی پارس» از زیرمجموعههای شرکت تولیپرس نیز تعطیل و کارگران این مجموعه نیز بیکار شدند.
این کارگران که میانگین سابقهای بین ۱۸ تا ۲۵ سال دارند و جوانی خود را پای خطوط این کارخانه گذاشتهاند، در واکنش به این اقدام، مقابل درب کارخانه تجمع کردند. آنها میگویند: «سالهاست که تولید در تولیپرس به بازی گرفته شده؛ خطوط تولید مرتباً متوقف میشود و عملاً کاری برای انجام دادن نداریم. انگار ارادهای برای تولید واقعی وجود ندارد.»
کارگران این دو مجموعه در حالی بیکار شدند که یکی از کارگران شاغل در «تولی پرس» به خبرگزاری «ایلنا» گفته از چهار ماه پیش حقوق کارگران پرداخت نشده و سنوات شغلی آنها نیز از سال ۱۳۹۰ تا کنون پرداخت نشده است.
شرکت «تولیپرس» یکی از بزرگترین شرکتهای تولیدکننده مواد شوینده و پاککننده در ایران است که در سال ۱۳۴۳ توسط خانواده کارآفرین خسروشاهی تأسیس شد. پس از انقلاب۵۷ این شرکت به همراه تمامی شرکتها و کارخانههای خانواده خسروشاهی مصادره شد.
این شرکت در اوایل دهه ۶۰ از شرکت «سهامی خاص» به شرکت «سهامی عام» تبدیل و فعالیت تولیدی خود را ادامه داد. برند تولیپرس در سال ۱۳۹۲ در دهمین جشنواره ملی قهرمانان صنعت ایران به عنوان یکی از ۱۰۰ برند برتر ایران شناخته شد.
تعطیلی کارخانه معروف «تولی پرس» تنها یک نمونه از تعطیی واحدهای تولیدی و صنعتی ایران است که به علت سیاستگذاری ناکارآمد اقتصادی جمهوری اسلامی، فساد ساختاری و رکود تورمی شدیدی که تأمین منابع مالی برای کارخانهها را دشوار کرده است اتفاق میافتد.
کارخانه «تولی پرس» نیز از جمله کارخانههای پیشرو در دوران پهلوی بود که پس از مصادره در حال دست به دست شدن در بین مافیاهای اقتصادی وابسته به حکومت است.
این کارخانه که روزی بیش از دو هزار کارگر داشت اکنون با کاهش سطح تولید به ۱۰۸ کارگر رسیده و همین کارگران که بخشی از آنها به سن بازنشستگی رسیدهاند هم درگیر اقدامات مافیایی مدیریت مجموعه هستند.
در همین رابطه آیت اسدی فعال کارگری ساکن قزوین به خبرگزاری «ایلنا» گفته «هر زمان که بحث واگذاری شرکت به فرد دیگری مطرح میشود، مالک فعلی به صورت صوری و نمادین اقدام به راهاندازی خط تولید میکند و پس از چند روز، مجدداً کارخانه تعطیل میشود. واقعیت این است که صاحب این شرکت که هلدینگهای متعددی را در تهران و اراک خریداری کرده، تمام این مجموعهها را به همین سرنوشت دچار کرده است.»
در آنسو البته سطح تولید در اقتصاد ایران با روندی نزولی روبروست و رشد اقتصادی نیز ارقامی منفی را ثبت میکند. مشکلات ساختاری از جمله فساد و رانت از جمله دلائل تضعیف بخش صنعت و تولید در ایران است. از سوی دیگر در سالهای گذشته تشدید بحران کمبود انرژی و جیرهبندی برق و گاز در واحدهای صنعتی سبب کاهش سطح فعالیت و نیمهتعطیل شدن شماری از کارخانهها شده است.
در ماههای گذشته اما افزایش نرخ ارز به تیر خلاص برای واحدهای تولیدی و صنعتی بود. تولید در اقتصاد ایران وابسته به واردات مواد اولیه، تجهیزات و تکنولوژی است و افزایش دو برابری قیمت ارز در یک بازه زمانی یک ساله به معنای افزایش تصاعدی هزینه تولید در این واحدها بوده است.
بسیاری از کارخانهها با مشکل کاهش تقاضا نیز روبرو بودهاند. گرانی کالاها و کاهش شدید قدرت خرید خانوارها، بر میزان تقاضا و مصرف در داخل کشور موثر بوده است. همچنین تشدید تحریمها نیز صادرات و تجارت خارجی را دچار اختلال کرده است.
تعطیل و نیمهتعطیل شدن بنگاههای اقتصادی، از تولیدی و صنعتی تا خدماتی، به پدیدهای فراگیر در اقتصاد ایران تبدیل شده است.
در روزهای گذشته خبر تعطیلی کارخانه فولاد و ذوبآهن ازنا یکی از پروژههای صنعتی مهم در استان لرستان، و بیکار شدن کارگران این مجموعه نیز منتشر شد.
یکی از کارگران این کارخانه در گفتگو با رسانههای داخلی گفته «ما کارگران فولاد ازنا درست نزدیک عید نوروز، بعد از ماهها بلاتکلیفی عملاً بیکار شدیم. ۴ ماهه حقوق نگرفتیم و بیمههایمان هم پرداخت نشده و با این همه پیگیری و اعتراض، نهتنها مشکلی حل نشد، بلکه امروز به ما اعلام کردن شرکت تعطیل شده و سر کار نیاییم.»
این کارگر گفته پرداخت نشدن حقوق در کنار گرانی سبب شده این کارگران با قرض و بدهکار شدن هزینههای ضروری زندگی را تأمین کنند و حالا با مبالغ زیادی بدهی، بیکار هم شدهاند.
خبرگزاری «ایلنا» روز یکشنبه سوم اسفندماه در گزارشی درباره تعطیلی کارخانه «تولی پرس» نوشته گویا قصه پرغصه هلدینگ «داروگر» و سریالِ تعطیلیِ برندهای ملی، پایانی ندارد. هلدینگی که با تملک ۱۲ شرکت و کارخانه بزرگ، روزگاری نبضِ صنعت شوینده و بهداشتی کشور را در دست داشت، اکنون به گورستان برندها بدل شده است؛ کارخانههایی که یا چراغ تولید در آنها خاموش شده و یا نفسهای آخر را میکشند. حالا اما، دیوِ سیاهِ تعطیلی، بار دیگر پنجه بر گلوی «تولیپرس» فشرده است؛ کارخانهای که مدتهاست خطوط تولیدش رنگِ رونق به خود ندیده و جمعیت کارگرانش بعد از تعدیلهای پیدرپی، اکنون به ۱۰۶ تا ۱۰۸ نفر تقلیل یافته است.
