سرمقاله؛ پایان معمار جمهوری اسلامی

جمعه ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ برابر با ۰۶ مارس ۲۰۲۶


شنبه نهم اسفندماه ۱۴۰۴ یک دیکتاتور خاموش شد. رهبر جمهوری اسلامی در حالی در حمله موشکی اسرائیل کشته شد که همواره آرزوی شهادت داشت و نتوانست در نزدیک به چهار دهه ولایت مطلقه به آرمان‌هایی که ترسیم کرده بود برسد و به شعارهایش جامه عمل بپوشاند. پایان خامنه‌ای نقطه عطف مهمی، نه تنها در سرنوشت جمهوری اسلامی، بلکه در تاریخ معاصر ایران خواهد بود؛ جنگی که با ترور او آغاز و طی پنج روز نخست دامنه آن به ۱۰ کشور گسترده شده است یا ایران را به دوران بعد از جمهوری اسلامی و آغاز فصلی جدید از ساختار سیاسی خواهد رساند یا مسیر پر پیچ و خم رسیدن به آزادی را ناهموارتر خواهد کرد!

خامنه‌ای یازده سال پس از پیروزی انقلاب۵۷، پس از مرگ خمینی و مدتی پس از پایان جنگ ایران و عراق به عنوان دومین رهبر جمهوری اسلامی برگزیده شد. روح‌الله خمینی به عنوان رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی شناخته می‌شد اما خامنه‌ای را باید به عنوان «معمار» نظام دانست.

خامنه‌ای که اول انقلاب از ترور جان سالم به‌در برده بود، پس از صندلی ریاست جمهوری، جانشین خمینی شد و‌ به‌سرعت در قاب یک رهبر دیکتاتور و تمامیت‌خواه نمایان شد و ساختاری ناکارآمد، تباهکار، خلل‌ناپذیر و البته اصلاح‌ناپذیر را ثبیت کرد. او با اقداماتی چون تحمیل نظارت استصوابی، ایجاد ساختارهای موازی امنیتی و اجرایی، و رخنه در نهادهای انتصابی توانست نه تنها دولت بلکه ساختاری در سطح کلان را در سایه شکل دهد و «بیت رهبر» را به‌شکل فراقانونی به مرکز ثقل تصمیم‌گیری نظام تبدیل کند.

او حتی با راه‌اندازی شوراهایی فرادولتی از جمله شورای عالی سران اقتصادی و شورای راهبردی روابط خارجی تلاش کرد دخالت خود در تمام حوزه‌ها را تثبیت و سازوکاری برای دور زدن قوانین ایجاد کند.

پنجمین رئیس کشور جهان از لحاظ طولانی‌ترین دوران حضور در قدرت، در سالهای گذشته همه منتقدان و رقبای ریز و درشت ساختار طراحی شده‌اش را به چشم بر هم زدنی حذف کرد. شاید در مقایسه با تاریخ شوروی و لنین و استالین، بتوان او را استالین نظام انقلابی دانست که مطلقا از سرکوب ابایی نداشت و در آخرین مرحله سرکوب شهروندان در دی۴۰۴ توانست بزرگترین کشتار شهروندان در شرایط صلح را در تاریخ ایران ثبت کند و نام جمهوری اسلامی را در صدر فهرست سرکوبگرترین حکومت‌های جهان قرار دهد.

فراتر از همه اینها اما خامنه‌ای همواره مهمترین آرمانش نابودی اسرائیل بود و امیدوار بود اسرائیل ۲۵ سال آینده را نبیند. این آرمان سالها منابع عمومی و ملی کشور را بر باد داد و مردم ایران را با هزینه‌های زیادی روبرو کرد و از جمله، این روزها به جنگ نظامی فراگیری تبدیل شده است.

نام علی خامنه‌ای در شرایطی به عنوان یکی از رهبران دیکتاتور ایران و جهان در تاریخ ثبت خواهد شد که باید دید ساختاری که معماری کرده تا چه اندازه حیات‌اش به حیات «رهبر نظام» گره خورده بود و تا چه زمانی پس از مرگ او دوام خواهد آورد.

روشنک آسترکی |ایکس | اینستاگرام|

[کیهان لندن شماره ۵۵۳]

 

 

 

 

 

 

 

 

برای امتیاز دادن به این مطلب لطفا روی ستاره‌ها کلیک کنید.

توجه: وقتی با ماوس روی ستاره‌ها حرکت می‌کنید، یک ستاره زرد یعنی یک امتیاز و پنج ستاره زرد یعنی پنج امتیاز!

تعداد آرا: ۱۷ / معدل امتیاز: ۴٫۷

کسی تا به حال به این مطلب امتیاز نداده! شما اولین نفر باشید

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/?p=398253