سپیده حجامی
پرده اول: فروردین ۱۴۰۵ – تهران
فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، در پاسخ به مردمی که خانههایشان در جنگ آسیب دیده است، خیلی خونسرد اعلام میکند: «دولت پولی برای بازسازی خانهها ندارد!»
تمام حمایت دولت از شهروندی که سقف بالای سرش را از دست داده، خلاصه شده در یک جمله: «تراکم میدهیم تا خودتان بسازید.» یعنی دولت نه تنها باری از دوش مردم برنمیدارد، بلکه از جیب خالیِ آسیبدیدگان، به دنبال کاسبی با فروش تراکم و ساختوساز است.
پرده دوم: آذر ۱۴۰۳ – لبنان
در حالی که مردم ایران برای گرفتن یک وام ساده باید هفتخوان رستم را طی کنند، رهبر حزبالله لبنان لیست خدماتش را منتشر میکند: «۸ هزار دلار برای وسایل خانه، ۶ هزار دلار برای اجارهبها در بیروت و مبالغ دیگر…» و در آخر هم صراحتا میگوید: «اکثر این پولها را ایران داده است!»
پرده سوم: حکومتی بیگانه؛ ایران به مثابهی غنیمت جنگی
این تضادِ فاحش، یک اتفاق تصادفی نیست؛ این ماهیت حکومتی است که سالها پیش با زبانِ مهدی طائب تکلیفش را روشن کرده بود: «اگر دشمن بخواهد سوریه یا خوزستان را بگیرد، اولویت با سوریه است!» امروز ما ثمرهی تلخ همان تفکر «ایرانستیز» را میبینیم. برای این دستگاه جنایتکار، ایران نه یک «میهن»، بلکه صرفا یک «غنیمت جنگی» است که ثروتش باید خرج تروریسم منطقهای شود و اعتراضِ مردمش با گلوله پاسخ داده شود.
جمهوری اسلامی دهههاست که با ملت ایران مانند یک «نیروی اشغالگر» برخورد میکند. حکومتی که در دیماه ۱۴۰۴، تنها در دو روز بیش از ۴۰ هزار ایرانی بیپناه را در خیابانها به خاک و خون کشید، ثابت کرد که هیچ عِرق و پیوندی با این خاک و ساکنانش ندارد. در قاموس این قدرتِ بیگانه، ایرانی یعنی «سرباز برای جنگهای نیابتی» و «مؤدی مالیاتی برای تأمین دلارِ گروهکهای نیابتی»؛ اما وقتی نوبت به حقِ حیات و سرپناه برای خودِ ایرانی میرسد، دولت چیزی جز «تراکم شناور» در بساط ندارد.
این تضادِ «گلوله برای ایرانی و دلار برای بیگانه»، نشاندهندهی یک حقیقت هولناک است: ما با سیستمی روبرو هستیم که سوریه را استان سیوپنج خود میداند و خوزستان، سیستان و کردستان را تنها منابعی برای غارت و تأمین بودجهی جاهطلبیهای فرامرزیاش میبیند. این یک ساختار ملی نیست؛ این یک قدرتِ ضدایرانی است که زندگی، سرمایه و امنیت یک ملت را برای بقای ایدئولوژی خود به گروگان گرفته است.
توضیح:
«کیهان لندن» با باور به آزادی بیان بخش «دیدگاه» را برای انتشار نظرات و مطالب نویسندگان، تحلیلگران و کارشناسان فارسیزبان فراهم کرده اما مسئولیت محتوای منتشر شده با نویسنده است.
