پیمان گنجی، از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴، توسط دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شده و پرونده او برای رسیدگی در مرحله فرجامخواهی به دیوان عالی کشور ارسال شده است. انتقال این زندانی سیاسی به زندان قزلحصار نگرانی از اجرای حکم اعدام او طی روزهای آینده را افزایش داده است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی منابع حقوق بشری، پیمان گنجی، ۳۳ ساله، در جریان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ بازداشت و پس از طی مراحل بازجویی و رسیدگی قضایی، در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری محاکمه شد.
خبرگزاری «هرانا» گزارش داده دادگاه انقلاب تهران وی را با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم کرده است. در حکم صادرشده، «سوزاندن اموال عمومی در جریان تجمعات اعتراضی» به عنوان مصداق این اتهام عنوان شده است.
پیمان گنجی از دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده و وکالت تسخیری او با عباس جعفری دولتآبادی، دادستان پیشین تهران، است و اقداماتی مانند سوزاندن اموال عمومی به عنوان مصداق اتهام انتسابی عنوان شده است.
پرونده این شهروند برای فرجامخواهی به شعبه ۹ دیوان عالی کشور ارسال شده و در حال حاضر در دست بررسی قرار دارد.
پیمان گنجی طی روزهای گذشته از زندان فشافویه به زندان قزلحصار منتقل شده است. با توجه به صدور حکم اعدام در مرحله بدوی، و همچنین اجرای احکام اعدام اکثر زندانیان سیاسی در زندان قزلحصار، نگرانیها درباره سرنوشت این زندانی افزایش یافته است.
قوه قضاییه جمهوری اسلامی روند صدور و اجرای احکام اعدام علیه شهروندان بازداشتشده در اعتراضات دی۴۰۴ و همچنین دیگر زندانیان سیاسی که پیشتر به اعدام محکوم شدهاند را سرعت بخشیده است.
روز گذشته خبرگزاری «میزان»، ارگان خبری قوه قضاییه، از اجرای حکم جواد زمانی و ابوالفضل ساعدی در سحرگاه روز سهشنبه ۲۶ خردادماه در شهرستان شاهرود خبر داد و آنها را از «لیدرهای مسلح کودتای دیماه ۱۴۰۴» معرفی کرد.
بر اساس آمارهای مستندسازی شده از سوی فعالان حقوق بشر از نهم اسفندماه ۱۴۰۴ و همزمان با آغاز جنگ تا کنون دستکم ۴۴ زندانی سیاسی اعدام شدهاند.
سازمان عفو بینالملل نیز روز سهشنبه ۲۶ خرداد با ابراز نگرانی شدید نسبت به انتقال علی فتاح (کمالی) و محمد (بابک) نقیزاده به زندان قزلحصار کرج، از مقامهای جمهوری اسلامی خواست به سرعت هرگونه برنامه برای اجرای حکم اعدام این دو شهروند را متوقف کنند.
این سازمان حقوق بشری هشدار داد که انتقال این دو زندانی پس از تأیید احکام اعدام آنان در دیوان عالی کشور، خطر اجرای قریبالوقوع حکم را افزایش داده است.
سازمان عفو بینالملل اعلام کرد که بر اساس اطلاعات دریافتی از یک منبع مطلع، علی فتاح و محمد نقیزاده در تاریخ ۱۳ ژوئن (۲۳ خرداد) توسط دفتر اجرای احکام احضار شده و سپس از زندان تهران بزرگ به زندان قزلحصار کرج منتقل شدهاند.
سازمان عفو بینالملل همچنین از دولتها، سازمان ملل متحد، نهادهای حقوق بشری و افکار عمومی جهانی خواسته است برای جلوگیری از اجرای احکام اعدام علی فتاح و محمد نقیزاده اقدام فوری انجام دهند.
بر اساس گزارش سازمان عفو بینالملل این دو زندانی سیاسی که در ارتباط با اعتراضات دی ۱۴۰۴ بازداشت شدند، ماه گذشته پس از «یک محاکمه به شدت ناعادلانه»، به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شدند.
همچنین اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» نیز روز سهشنبه ۲۶ خردادماه در بیانیهای خواهان توقف سریع اعدامها شدند و «از همه وجدانهای بیدار و فعالان سیاسی، حقوق بشری، مدنی، صنفی» خواستند به هر شکل ممکن اعدامها را محکوم کرده و برای توقف آن دست به اقدامی جدی بزنند.
در این بیانیه تأکید شده بود «تحقق آزادی، برابری و حفظ کرامت انسانی بدون تحقق حق حیات انسانها ممکن نیست. ما به تمام مخالفان اعدام برای در هم شکستن ساختار استبدادی و چرخه سَلب حیات انسانی فراخوان همبستگی و عمل متحدانه میدهیم.
ابوالفضل ساعدی و جواد زمانی دو شهروند بازداشتشده در اعتراضات دی۴۰۴ اعدام شدند
شاهزاده رضا پهلوی نیز در واکنش به اجرای حکم اعدام ابوالفضل ساعدی و جواد زمانی همزمان با اعلام توافق جمهوری اسلامی با ایالات متحده، در پیامی این اقدام را این نتیجه معامله و سازش با «یک رژیم جنایتکار» ارزیابی کرد و نوشت: «توافق با رژیمی که تنها در دو روز، بیش از ۴۰ هزار معترض را به قتل رساند، نهتنها از نظر اخلاقی نادرست است، بلکه از منظر راهبردی نیز خطایی فاجعهبار خواهد بود.»
شاهزاده رضا پهلوی افزوده «تعامل با این رژیم محکوم به شکست است و همه ما بهای پیامدهای آن را خواهیم پرداخت. جنگ ۴۷ ساله جمهوری اسلامی علیه مردم ایران همچنان ادامه دارد. رژیمی که هرگز با شهروندان خود به صلح نرسیده، هرگز با جهان نیز به صلحی واقعی دست نخواهد یافت.»
شاهزاده رضا پهلوی تأکید کرده «جامعه جهانی باید از مبارزه ملت ایران برای آزادی حمایت کند و آنها را در کانون هر مذاکره و محور هر سیاستی درباره ایران قرار دهد. اما روشن بگویم: با حمایت جهان یا بدون آن، این رژیم سقوط خواهد کرد،ٰ و مردم ایران خود را از چنگ استبداد آزاد خواهند کرد.»
