نگاه روز
الاهه بقراط
حتما این جمله مقامات جمهوری اسلامی را به یاد دارید که میگفتند اگر ما در سوریه نجنگیم، مجبوریم در ایران بجنگیم. وابستگانش این را اینطور تعبیر و تفسیر میکردند که گویا این حرف ربطی به محافظت از مردم ایران دارد و اگر اینها آنجا نباشند قرار است حملهای به ایران بشود! در حالی که هیچ کشوری در منطقه نه علیه ایران طمعی داشت و نه اصولا از جانب آنها با جمهوری اسلامی مشکلی داشت. اگر مشکلی به وجود آمد، از جانب سیاستهای جمهوری اسلامی بوده.
و عملیات نظامی ۱۲ روزه اسرائیل علیه رژیم این موضوع را ثابت کرد که موضوع بر سر حفاظت از مردم ایران نبود بلکه حفاظت از خود جمهوری اسلامی بود و در جایی که نیابتیهایش در کشورهای منطقه به شدت ضعیف شدند و کارآمدی ندارند، مجبور شد در خود ایران در برابر حملات نظامی اسرائیل قرار بگیرد و جنگی را تحمیل بکند هم به اسرائیل هم به آمریکا و هم به مردم ایران که جنگ خودش است. به خاطر ایدئولوژیش و به خاطر سیاستهایی که در پیش گرفت.
الان هم آتشبسی که جریان دارد درواقع یک توقف در یک جنگ ناتمام است؛ جنگی که از یکطرف با کشورهای خارجی و از طرف دیگر با مردم ایران است. و برای بررسی وضعیت رژیم و همچنین نتایج حملاتی که در داخل خاک ایران انجام شده.
وضعیت رژیم چطور است؟ رهبرش که در همان روز اول به سوراخ موش رفت؛ اختیاراتش را به سپاه پاسداران تفویض کرد؛ خبر میرسد که همهشان مثل گروههای تروریستی در مخفیگاه زندگی میکنند؛ جایشان را عوض میکنند؛ وسایل ارتباطیشان را کنترل میکنند و درواقع یک حکومت ناکارآمد و بدون مشروعیت؛ یعنی جمهوری اسلامی به همان اصل خودش برگشته. در سال ۵۷ که یک گروه تروریستی در ایران به قدرت رسید، در پایانش هم تبدیل به یک گروه تروریستی شده اگرچه هنوز قدرت دولتی را علیه مردم ایران و برای سرکوب آنها در دست دارد. این بحران مشروعیت که از طرف مردم ایران سالهاست به سوال کشیده شده و در ذهنیت و تظاهرات آنها رد شده، خوشبختانه الان در جامعه بینالمللی مطرح میشود و از این نظر بسیار اهمیت دارد چون وقتی حکومتی چنان ورشکسته و فروپاشیده است که از طرف دولتهای دیگر به عنوان یک دولت فاقد مشروعیت، نه تنها از نظر ملت ایران، بلکه از نظر حقوق بینالملل شناخته شود، در اینصورت فرصت بسیار مناسبی در اختیار مردم ایران قرار میگیرد که نه دیگر به رفتن این رژیم، چون خواهد رفت، بدون تردید خواهد رفت، بلکه به جایگزینی فکر بکنند که قرار است بجای رژیم کنونی بیاید و سرانجام دوره آرامش، بازسازی، سازندگی، و امنیت و صلح، و همزیستی با خود مردم ایران، با کشورهای منطقه و با جهان را برای آنها تأمین بکند.
