سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه اعلام میکند که وضعیت وخیم اقتصادی و اجتماعی کشور، افزایش قیمت بنزین و حاملهای انرژی، گرانی آب، برق، گاز، اجاره بهای مسکن، موبایل و اینترنت، سیاستهای نابرابر اقتصادی و فساد گسترده، معیشت میلیونها کارگر، بازنشسته و خانوادههایشان را به مرز نابودی رسانده است.
افزایش قیمت سوخت، هزینهی رفتوآمد کارگران و نگهداری ناوگان حملونقل عمومی را بالا برده و درآمد خالص رانندگان و کارکنان را کاهش داده است. این گرانی از جمله عوامل افزایش لجامگسیخته تورم در سراسر زنجیرهی تأمین کالا و خدمات شده، و دستمزدهای موجود توان پوشش حتی حداقلهای زندگی را ندارند.
در شرایطی که کارگران با نیروی کار خود چرخ اقتصاد را میچرخانند، سود و رفاه در اختیار اقلیت صاحب رانت، سرمایه و قدرت قرار گرفته است. فساد ساختاری ـ از اختلاس و پروژههای غیرشفاف گرفته تا واگذاریهای غیرقانونی و غارت منابع عمومی ـ همراه با حذف یارانهها و خصوصیسازی، ساختاری را ایجاد کرده که منافع عمومی را قربانی منافع خصوصی صاحبان قدرت و سرمایه کرده است.
تمام قدرتهای داخلی و خارجی که مسبب اوضاع فلاکتبار کنونی هستند نشان دادهاند که پشیزی ارزش برای ما کارگران و زحمتکشان قائل نیستند. اوضاع امروز کشور ـ تورم و گرانی سرسامآور، بیحقوقی، فقر گسترده، آلودگی هوا، سرکوب و استیصال ـ نتیجهی سیاست آنهایی است که به نام «مستضعفان» به قدرت رسیدند، اما از همان ابتدا تیغ ستمشان را بر گردن کارگران و مردم زحمتکش فرود آوردند. کارگر، معلم، پرستار، بازنشسته، و هر مزدبگیری، همگی قربانیان این سیاستهای استثمارگرانه و ویرانگر شدهاند.
قدرتهای غربی که سالهاست تحریم های اقتصادی به راه انداختهاند، ذرهای برایشان مهم نیست که قربانیان اصلی و بلافصل این تحریمهای اقتصادی خانوادههای کارگری و مردم عادی هستند. در مقابل، سران حکومتی، مدیران دستگاههای سرکوب، سیاستمداران، آقازادهها، سرمایهداران، پولداران، زمینخواران و تاجران ارز هر روز ثروتمندتر شدهاند و خانوادههایشان در کشورهای مختلف جهان مشغول عیش و نوشاند، و ما کارگران باید خود را برای موج دیگری از ریاضتکشیهای بیرحمانهی اقتصادی آماده کنیم. تحریمهای اقتصادی اگرچه اساسا به ضرر طبقه کارگر و مردم محروم بودهاند، اما برای حاکمان به دستاویزی تبدیل شدهاند تا هر روز بیش از پیش به سفرهی خالی کارگران و مردم فقیر و محروم حمله کنند.
اما آبان ۹۸ را فراموش نکنند؛ مردم نشان دادهاند که فشار و تحقیر بیپاسخ و بی پایان نخواهد ماند. ما کارگران اعلام میکنیم که راه نجات نه در جناحهای حکومتی است و نه در نیروهای مداخلهگر خارجی؛ چارهی ما کارگران و زحمتکشان، وحدت و تشکیلات مستقل خودمان است.
نه به گرانی، فساد و سرکوب
به امید برقراری عدالت در ایران و جهان
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۱۸ آذر ۱۴۰۴
