نادر زاهدی – در زمان حاضر با تحولات سیاسی در عرصههای حکومتی و بینالمللی به وجود آمده است، بازبینی و شفافیت سیاستهای سازمانی و حزبی در برای همکاری ملی، از ضرورتهای اصلی بشمار میرود؛ محور اصلی و محور اساسی این همکاری و بازبینی آن، حول «ایران» و حفظ چارچوب آن، شکل میگیرد و معنا مییابد.
بر این اساس، مسائل و مشکلات ایران بایستی در سرلوحه مبارزه، اتحاد و همکاری ملی نیروهای سیاسی قرار گیرد؛ برای دستیابی به این همکاری ملی، داشتن برنامههای تشکیلاتی و حزبی در رقابتی خردمندانه و واقعگرایانه ضرورت دارد؛ رقابتی که از سویی در بازخوانی و تجدیدنظر در رفتارها و ایدههایی که تاکنون موفق نبودهاند و از سوی دیگر دقت و عمل به تعامل و رواداری سیاسی-فرهنگی در پیشبرد همکاری ملی، اهمیت و موضوعیت مییابد.
ارائه و تبیین برنامههای حزبی در راستای آگاهی از شرایط کشور، موقعیت نیروهای فعال سیاسی و مسائل بینالمللی نشأت میگیرد؛ طرفه آن که تا این آگاهی حاصل نشود، احزاب و گروهها گرفتار گذشته سپری شده تاریخ سیاسی و مبارزاتی خواهد شد و با تمسک به اسطوره سازی از کسان یا جریاناتی در دوران گذشته، از حقیقت امروز غافل شده و زمان را برای کنش اجتماعی-رسانهای و دستیابی به مواضع و اهداف جدید، بازخواهد ماند؛ در این صورت پروژه و پروسه همکاری ملی و اتحاد و همبستگی وطنخواهانه محقق نخواهد شد.
در این راستا، اهمیت و اولویت منافع ایران و راهسپاری در تأمین و حفظ امنیت ملی ایرانیان، شرط ایجاد همکاری ملی و فضایی آزاد برای شهروندان بشمار میرود؛ منفعت ملی در شناخت شرایط زندگی، حراست از آزادی فردی و آموزش دموکراتیک در جهت تحقق حقوق شهروندی بوده و رفاه اجتماعی، برابری اخلاقی و تأمین معیشت، اشتغال و بهداشت عمومی را در چشمانداز ملیگرایی دموکراتیک و حقوقگرا قرار میدهد.
ایران آینده که در سرفصلهای مبارزاتی و سازمانی گروهها و احزاب ایرانگرا قرار دارد، مبتنی بر تبیین دیدگاهها، اصول مبارزاتی، روشهای فعالیت سیاسی و اهدافی است که برای تمامیت ایران و تحقق حقوق شهروندی در نظر گرفته شده است؛ همانطور که اشاره کردم، تعامل و ایجاد فضاهای آزاد و دموکراتیک در همبستگی ملی، با هدف رسیدن به ایران آینده، قدم اول در شناخت، ارائه برنامههای حزبی و تحقق رقابت سالم است.
با توجه به مسائلی که به صورت اجمالی گفتم، میتوان به این نظر رسید که؛ همکاری ملی و داشتن برنامههای شفاف حزبی و تشکیلاتی در رقابتی سالم، برای ساختن ایران آینده، ضرورتی عقلی و اولویتی واقعگرایانه است.
