حکم اعدام عرفان شکورزاده دانشجوی نخبه و زندانی سیاسی سحرگاه دوشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ در زندان قزلحصار اجرا شد. عرفان شکورزاده در سال ۱۴۰۳ با اتهام «جاسوسی و همکاری با کشورهای متخاصم» بازداشت و تحت شکنجه از او اعتراف اجباری گرفته شد.
خبرگزاری «میزان»، رسانه قوه قضاییه جمهوری اسلامی، صبح دوشنبه، ۲۱ اردیبهشت از اجرای حکم اعدام عرفان شکورزاده، زندانی سیاسی، خبر داد.
عرفان شکورزاده، متولد ۱۳۷۶ دانشجوی نخبه ۲۹ ساله، بهمنماه ۱۴۰۳، توسط سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (ساس) با اتهام «جاسوسی و همکاری با کشورهای متخاصم» بازداشت شد.
او توسط دادگاه انقلاب استان تهران به اعدام محکوم شد و حکم اعدام او به تازگی در دیوان عالی کشور تأیید شده بود.
این زندانی سیاسی را چند روز پیش پس از ماهها نگهداری در سلول انفرادی و اعترافات اجباری، به بهانه «ملاقات با ضابط» از بند خارج کردند و از زندان اوین به زندان قزلحصار منتقل شد. فعالان حقوق بشر هشدار داده بودند که انتقال او به زندان قزلحصار با توجه به تأیید حکم اعدام وی در دیوان عالی کشور، خطر اجرای قریبالوقوع حکم اعدام را در پی دارد.
عرفان شکورزاده پیشتر با ارسال یادداشتی از داخل زندان اعلام کرده که تحت شکنجه و ماهها حبس انفرادی، مجبور به اعتراف اجباری برعلیه خود شده است.
سازمان حقوق بشر ایران به نقل از منابع آگاه گزارش داده روند رسیدگی به پرونده او در فضایی کاملاً امنیتی و غیرشفاف انجام شده و خانواده و افکار عمومی از جزئیات جلسات دادگاه، نحوه دفاع و مستندات اتهامات بیاطلاع بودهاند.
عرفان دانشجوی نخبه رتبه اول کنکور ارشد مهندسی هوافضا، و هنگام بازداشت دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی هوافضا گرایش فناوری ماهواره دانشگاه علم و صنعت ایران بود.
خبرگزاری قوه قضاییه عرفان شکورزاده را «جاسوس مشترک سیا و موصاد» خوانده و مدعی شده بود که او «با سرویسهای اطلاعاتی دشمن در سه مرحله اقدام به ارتباطگیری کرده که مرحله اول و سوم مربوط به موساد و مرحله دوم مربوط به سیا بوده است.»
قوه قضاییه جمهوری اسلامی ادعا کرده که عرفان «به عنوان پروژه و با توجه به تخصصی که داشته، جذب یکی از سازمانهای علمی کشور که در حوزه ماهواره فعالیت داشته، شده بود.»
قوه قضاییه جمهوری اسلامی پس از آغاز جنگ با اسرائیل و آمریکا و از هفته دوم اسفندماه ۱۴۰۴ اجرای احکام اعدام زندانیان سیاسی و شهروندان بازداشتشده در اعتراضات دی۴۰۴ را سرعت داده و دستکم ۲۹ زندانی سیاسی در این مدت اعدام شدند.
اجرای احکام اعدام در حالی صورت میگیرد که در همه این پروندهها متهمان با اتهامات واهی و پروندهسازی نهادهای امنیتی روبرو شده و برای اعترافگیری اجباری تحت شکنجههای شدید جسمی و روحی قرار گرفتهاند. همچنین مستندات کافی برای اثبات اتهام در پرونده وجود نداشته و متهم از حق دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده است.
