آبانِ آزادی علیه بهمنِ ارتجاع

جمعه ۲۹ مهر ۱۴۰۱ برابر با ۲۱ اکتبر ۲۰۲۲


فردوسی بزرگ سرنوشت و سرگذشت قهرمانان شاهنامه‌ را گاه «بازی نغز روزگار» دانسته و به آنان که گمان می‌کنند همه چیز در چنته دارند، هشدار می‌دهد  که این «بازی نغز» به آنها خواهد فهماند همچنان باید نزد آموزگار و تجارب زندگی بنشینند!

دیوارنویسی / مهرماه ۱۴۰۱

واقعیت این است که روایت‌ها و اسطوره‌ها و بطور کلی هرآنچه در عرصه فرهنگ و هنر و ادبیات آفریده می‌شود نمی‌تواند از زندگی واقعی نشأت نگرفته باشد حتا آنهایی که به علمی- تخیلی مشهورند! از داستان‌های ژول ورن  که به علوم تجربی مربوط می‌شود و رمان‌های جرج ارول که به علوم انسانی بر می‌گردد تا میتولوژی یونان و افسانه‌های ادیان و اسطوره‌های ایران از جمله در شاهنامه که تصور می‌شود تخیل محض هستند در حالی که مضامین آنها نه تنها واقعی است بلکه مشترک و همیشگی‌ست: نیاز به آزادی، آبادی، امنیت و جنگ همیشگی قدرت بین مردم و ضدمردم و چهره‌های شاخصی که این دو جبهه را در جغرافیای معین سرزمین‌ها نمایندگی می‌کنند.

آیا در دوران شگفت‌انگیزی زندگی نمی‌کنیم که از نزدیک شاهد یکی از این نبردهای همیشگی و اسطوره‌ای بین مردم و ضدمردم،  جامعه و ضداجتماع، ترقی و ارتجاع، آزادی و استبداد و در یک کلام، بین نور و تاریکی، هستیم؟ دورانی که از روزهای انقلاب مشروطه در تاریکی قجر آغاز شد و به روزهای درخشان پهلوی رسید و سپس توسط سیاهی‌های انقلاب اسلامی بلعیده گشت تا در نبردی دیگر، ذرّه ذرّه نور آگاهی و آزادی در سراسر جامعه منتشر شود. نبردی که نه تنها رهبر جمهوری اسلامی را به «ضحاک» معروف کرده، بلکه کشتن کودکان و دانش‌آموزان برای سیر کردن افعی قدرتی که بر آن چنبره زده، داستان ضحاک قرن بیست و یکم را باورناپذیرتر از ضحاک تخیلی کرده است! این ضحاک از یکسو علاوه بر جان مردان جوان، دست تجاوز و تطاول به دخترکان دانش‌آموز نیز دراز کرده و از سوی دیگر، کاوه و فریدونی که در طول این سال‌ها پرورش یافته و سرانجام به میدان آمده، نه یک تن یا یک مرد، بلکه یک ملت با هر دو نیمه‌ی زن و مرد خود است! آیا رویدادهای واقعی ایران معاصر فراتر از تخیل نیست؟!

این روزها، بهمن، که در معنی نیک‌اندیش و نیک‌نهاد است ولی در انقلاب اسلامی و جمهوری‌اش با شرّ و خونریزی بر سر یک ملت و مملکت آوار شد، مغلوب آبان می‌شود؛ ماه آب و آبادانی که  روز کوروش بزرگ بر تارک آن می‌درخشد. روزی که در سال ۹۵، بیش از یکسال پیش از دی ۹۶، با جمعیت انبوه در پاسارگاد به حکومت چنان هشدار داد که از آن به بعد آرامگاه کوروش را در این روز به روی مردم بستند! غافل از اینکه اعتراض و انقلاب در اذهان روشن شکل گرفته و میل به آزادی قدرتمندتر از همیشه در رگ‌های ایران جاری شده تا بنیاد این نظام ضدبشری را بر باد دهد.
الاهه بقراط| توئیتر | اینستاگرام|

[کیهان لندن شماره ۳۸۵]

 

 

 

 

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=303048