Page 14 - (کیهان لندن - سال چهل و دوم ـ شماره ۵۷۷ (دوره جديد
P. 14
صفحه 14شماره ۲۰۴۳
جمعه ۶تا پنجشنبه ۱۲شهریور 14۰۵
جمهوری اسلامی خودش یک «عامل خارجی» در کشورهای منطقه است!
= در شرایط حمله خارجی و در زیر سایه جنگ ،رژیم
تهران تا کنون موفق شد صفحه اعتراضات گسترده مردم
علیه نظام را تا حدی ببندد .اما در کشورهای دیگری که
تهران با بازوها و شبهنظامیان نیابتی خود در آنها نفوذ
کرده ،نتیجه برعکس بوده است؛ چه در لبنان ،چه عراق
و چه یمن.
= حمایت نظام ایران از مسئله فلسطین صرفًاً نتیجه
باورهای عقیدتی نبوده ،بلکه ابزاری برای دفاع از اهدافی
همچون برنامه هستهای ،حضور منطقهای و تلاش برای
سلطه و مداخله در امور کشورهای دیگر نیز بوده است.
= تناقض موجود و تکانهنده در گفتمان جمهوری
اسلامی ایران این است :از یکسو حکومتی است که شعار
دفاع از خاک در برابر حملات خارجی سر میدهد و از سوی
دیگر هرگونه مداخله خارجی در امور منطقه را رد میکند؛
اما همزمان خود به «یک عامل خارجی» تبدیل شده که
در کشورهای دیگر اعمال سلطه کرده و موجب شکاف در
حاکمیت ملی آنها میشود!
حمله به سفارت آمریکا توسط نیروهای نیابتی وابسته به سپاه در بغداد ۱۳۹۹ / عمرو الشوبکی (الشرق الاوسط) – صحنههای جنگ
و آتشبس میان حکومت ایران و آمریکا نشان میدهد
صدور الگوی خود از طریق زور را کنار بگذارد .با آغاز جنگ خود را رد کردند ،و در حالی که رهبران کشورهای خلیج فارس که رژیم تهران تلاش دارد تأکید کند که در این رویارویی
کنونی ،این جریان موقتًاً عقبنشینی کرده است. برای توقف جنگ تلاش کردند و به همین منظور از تلاشهای همچنان مقاوم مانده است .جمهوری اسلامی از همه
میانجیگری حمایت نموده و در برابر حملات رژیم ایران به ابزارهای خود برای دفاع از موجودیت و منافع نظام استفاده
اما نیابتیهای رژیم ایران برای یک مسئله ملی نمیجنگند، کشورهای خلیج فارس با خردمندی و صبر فراوان رفتار کردند، کرده ،حتی اگر این امر به قیمت نابودی همه کشورهای
بلکه به نفع یک ائتلاف عقیدتی و در چارچوب وابستگی اما در برابر تجاوز شبهنظامیان واکنش فوری نشان داده شد؟
سیاسی به کشوری دیگر عمل میکنند .سرزمین آنها اشغال به نظر میرسد تفاوت روشن است :چه در مورد انسجام جبهه منطقه تمام شده باشد.
نشده و پروژه ملی مستقلی ندارند؛ بلکه در هر کشوری داخلی ایران و چه در مورد نحوه برخورد کشورهای دیگر با در شرایط حمله خارجی و در زیر سایه جنگ ،رژیم
که حضور داشتهاند ،به شکاف اجتماعی و سیاسی دامن حکومتی که با وجود مشکلات و بحرانهایی که ایجاد کرده، تهران تا کنون موفق شد صفحه اعتراضات گسترده مردم
زدهاند .این در تضاد با وضعیت ایران است که حکومت همچنان پابرجاست ،اما شبهنظامیان رفتنی هستند یا باید از علیه نظام را تا حدی ببندد .اما در کشورهای دیگری که
بطور انحصاری ،قدرت و سلاح را در اختیار دارد و در برابر میان بروند .واقعیت این است که سقوط هر نظامی ،فارغ تهران با بازوها و شبهنظامیان نیابتی خود در آنها نفوذ
حمله خارجی ،روایتهای خودش را مطرح کرده تا انسجام از ماهیت آن و میزان توافق یا اختلاف با آن ،در اثر حمله کرده ،نتیجه برعکس بوده است؛ چه در لبنان ،چه عراق و
نظامی خارجی ،پیامدهای فاجعهباری دارد .آنچه به آرامش چه یمن .ما شاهد شکاف اجتماعی و سیاسی بیسابقهای
اجتماعی خود را حفظ کند. نسبی داخلی رژیم ایران کمک کرد ،استفاده از مفهوم «تجاوز میان «حزبالله لبنان» که به نفع کشوری دیگر وارد جنگ
تفاوت میان حکومت ایران و بازوهای آن به نبوغ خارجی» علیه «کشور» بود ،نه علیه «نظام» .ایران دارای «حمایت از جمهوری اسلامی ایران» شد ،و دیگر گروههای
جمهوری اسلامی ،پاکی الگوی آن یا بد یها و خطاهای حکومتی است که نهادهای آن انحصار قدرت را در اختیار لبنانی بودیم .در عراق نیز شکاف عمیقی که به وجود آمده
نیابتیهایش برنمیگردد؛ بلکه از این واقعیت ناشی میشود دارند؛ حتی در ساختار دوگانه ارتش و «سپاه پاسداران انقلاب تا جایی پیش رفته که شبهنظامیان نزدیک به رژیم ایران
که فارغ از اینکه روایت حکومت ایران درست باشد یا نه و اسلامی» نیز هر دو تحت یک مرجع واحد ،یعنی رهبر رژیم به عربستان سعودی نیز با همان شیوه «میلیشیایی» حمله
فارغ از میزان خطاهای آن ،نظام جنگ خود را به نام دفاع اسلامی در تهران ،قرار دارند .در داخل ایران شبهنظامیان کردند؛ شیوهای که نه برای دولت خود احترامی قائل است
از بدیهیات ملی در برابر حملات خارجی آغاز کرده؛ حملاتی مستقلی وجود ندارد که بتواند در صلح یا جنگ ،بدون توجه و نه ملاحظات همسایگی را رعایت میکند .این صحنه،
که انسجام آن را تقویت کردهاند .در مقابل اما «حزبالله» به جهتگیریهای رهبرشان یا ساختار حاکم ،تصمیمی اتخاذ نمونهای آشکار از شکاف عمیق و سلب مشروعیت از این
جنگی را به نمایندگی از رژیم ایران انجام داد که شکاف میان نیابتیها در داخل کشورهایشان است :از یکسو دولتی که
لبنانیها را عمیقتر کرد .در یمِ ِن دچار شکاف نیز حوثیها کند. تلاش میکند حاکمیت خود را بر سراسر کشور اعمال کند
نکته قابل توجه این است که حمایت نظام ایران از مسئله و از سوی دیگر گروههای مسلحی که شکاف را عمیقتر
بر اختلافات و رنج مردم افزودند. فلسطین صرفًاً نتیجه باورهای عقیدتی نبوده ،بلکه ابزاری
تناقض موجود و تکانهنده در گفتمان جمهوری اسلامی برای دفاع از اهدافی همچون برنامه هستهای ،حضور میکنند و از تحویل سلاح خود به دولت سر باز میزنند.
ایران این است :از یکسو حکومتی است که شعار دفاع از منطقهای و تلاش برای سلطه و مداخله در امور کشورهای این تناقض که رژیم ایران در برابر حملات خارجی جبهه
خاک در برابر حملات خارجی سر میدهد و از سوی دیگر دیگر نیز بوده است .گفتمان ایدئولوژیک رژیم ایران نیز از داخلی خود را متحد کرده ،در حالی که بازوهایش دقیقًاً
هرگونه مداخله خارجی در امور منطقه را رد میکند؛ اما منافع کشور جدا نبوده و صرفًاً برای خدا و مسئله فلسطین عکس آن عمل کرده و شکافهای داخلی و اختلافات
همزمان خود به یک «عامل خارجی» تبدیل شده که در دنبال نشده است .افزون بر این ،جامعه ایران طی دههها اجتماعی را در هر کشوری که در آن حضور داشتهاند
کشورهای دیگر اعمال سلطه کرده و موجب شکاف در جامعهای زنده بوده که بخش بزرگی از آن با انتخابهای عمیقتر کردهاند ،نکتهای شایسته تأمل است و شاید درسی
نظام مخالفت کرده و خواستار آن بوده است که حکومت برای جمهوری اسلامی باشد تا سیاستهای خود را در قبال
حاکمیت ملی آنها میشود! فقط از منافع ملی کشور دفاع کند ،در امور کشورهای دیگر
*منبع :روزنامه الشرق الاوسط دخالت نکند ،و سیاست استفاده از بازوهای منطقهای و کشورهای منطقه به صورت اساسی بازنگری کند.
درواقع پرسش این است :چرا در حالی که جبهه داخلی در
*نویسنده :عمرو الشوبکی ایران تا حدی آرام باقی مانده ،جبههای که اعتراضاتش علیه
*ترجمه و تنظیم از کیهان لندن نظام تا چند هفته پیش از جنگ نیز متوقف نشده بود ،و
در عین حال برخی نیز حملات آمریکا و اسرائیل به کشور
