امروز که کشور ما زیر بار بحرانهای کمرشکن اقتصادی، تورم افسارگریخته، سقوط ارزش ریال، تداوم جنگ خانمانسوز، تحریمهای اقتصادی، سرکوب شدید و گسترده و سیاستهای جنگطلبانه احساس خفگی میکند، حاکمان باز هم پاسخ خواستههای مردم برای نان، کار، عدالت، آزادی و کرامت انسانی را با خشنترین ابزار رعب و وحشت میدهند: چوبه دار.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، همچون تمامی تشکلهای مستقل کارگری در ایران و جهان، با حکم اعدام و مجازات مرگ تحت هر عنوان، با هر اتهامی و بدون هیچ استثنایی کاملاً مخالف است.
مجازات اعدام ابزاری برای اجرای عدالت نیست؛ بلکه سلاحی ساختاری و سازمانیافته برای ایجاد رعب و وحشت، فلج کردن جنبشهای اجتماعی و سرکوب تشکلهای مستقل مردمی است. چه بهانه امنیت ملی باشد، چه اتهاماتی مانند «محاربه» یا شرایط جنگی، موج فزاینده اعدامها در زندانها مستقیماً برای خفه کردن صدای مردم تحت ستمی است که دیگر توان تحمل فقر و بیحقوقی را ندارند.
ما کارگران آموختهایم که وقتی چوبههای دار برپا میشوند، این کارگران، مخالفان سیاسی، حاشیهنشینان، جوانان عاصی از وضع موجود، مدافعان حقوق انسانی و قربانیان فقر، فلاکت و اعتیاد و ناامنی اقتصادی و اجتماعی هستند که پای طناب دار فرستاده میشوند. طبقات حاکم همواره از اعدام برای خاموش کردن صدای اعتراضات مردمان ستمدیده استفاده کردهاند.
تشکلهای کارگری جهانی با مجازات اعدام بهطور مطلق مخالفاند و اجرای آن علیه مخالفان سیاسی و مردم عادی را ابزاری برای سرکوب و ارعاب جامعه میدانند. سازمان جهانی کار نیز بر اساس کنوانسیونهای بنیادین خود، حق حیات و امنیت جانی را پیششرط اصلی و غیرقابلتفکیک برای تحقق آزادی تشکلیابی و فعالیتهای صنفی و سندیکایی اعلام کرده است.
ما کارگران مخالف مجازات اعدام هستیم؛ نه فقط به این دلیل که مجازات اعدام ضدانسانی است و در تمام دنیا باید لغو گردد، بلکه به این دلیل که هیچ کارگری زیر سایه تهدید به اعدام آزاد نیست. وقتی حکومتها حق گرفتن جان انسانها را برای خود محفوظ میدانند، حق تشکلیابی، ایجاد سندیکاهای مستقل و حق اعتصاب و اعتراض بیمعنا میشوند.
ما تمامی اعدامهای سیاسی و دادگاههای فرمایشی و فوری را محکوم میکنیم. اتهامات مطرحشده علیه زندانیان سیاسی، فعالان اجتماعی، زنان، دانشجویان، معلمان، جوانان و کارگران معترض، سناریوسازیهایی است که بهویژه در شرایط جنگی و حتی بدون رعایت روندهای قانونی همین قوانین موجود پیش برده میشوند. زندانی، اعم از سیاسی یا عادی، از حقوقی بنیانی برخوردار است که متأسفانه در کشور ما دائماً نقض میشوند.
ما از اتحادیههای کارگری، کارگران بخش حملونقل، فدراسیونهای جهانی و تمامی تشکلهای مستقل کارگری در سراسر جهان میخواهیم که صدای ما باشند. خواهان آتش بس فوری و پایان جنگ، توقف فوری تمامی اعدامها در ایران، آزادی بیقیدوشرط همه فعالان صنفی و سیاسی زندانی، و لغو کامل مجازات اعدام شوید.
مجازات اعدام باید فوراً لغو شود!
زندانیان سیاسی باید آزاد شوند!
نه به جنگ، مداخله و تهاجم نظامی و سیاستهای جنگ طلبانه!
چاره کارگران و زحمتکشان وحدت و تشکیلات است.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۲۲ مرداد ۱۴۰۵
