اعلامیه جهانی حقوق بشر، حاصل تجربه تلخ جنگ جهانی دوم است که بیش از شصت میلیون کشته روی دست بشریت گذاشت. دست اندرکاران تدوین این پیمان بینالمللی تلاش کردند حقوق جهانشمول انسان را خارج از مرز و جغرافیا و رنگ و مذهب و نژاد در یک اعلامیه بیان کنند، به امید اینکه کرامت انسان و حقوق بنیادی او در مرکز توجه قرار بگیرد و مفهومی به نام «حقوق بشر» جان بگیرد.
تصویب این بیانیه در سال ۱۹۴۸ در پاریس، گام آغازین بزرگی بود در جهت صلح و رفع تبعیض؛ تلاشی که تا امروز توسط مدافعین حقوق بشر ادامه دارد.
جمهوری اسلامی از همان آغاز استقرار، مخالفت خود را با اعلامیه جهانی حقوق بشر تحت عنوان «حقوق بشر غربی» اعلام کرد و همواره در پی تعریف حقوق بشر اسلامی بوده است، حقوقی که در آن نه انسان، بلکه خدا بایستی در مرکز همه امور قرار بگیرد. این نگاه ایدئولوژیک که انسان را فاقد حقوق ذاتی میپندارد، بستر نقض حقوق بشر را در طی بیش از چهار دهه مهیا کرده و شهروند ایرانی را قربانی یکی از ضد انسانیترین حکومتهای جهان کرده است.
از بر پا کردن چوبههای دار بر بام مدرسه رفاه، لشکرکشی به کردستان، کشتار دهه شصت، سرکوب جنبش دانشجویی، قتلهای زنجیرهای، ترور مخالفین در خارج از کشور، برپا کردن خاورانها و کهریزکها، کشتار دیماه ۹۶ و آبان ۹۸، و سرکوب مبارزات مدنی در جنبش زن زندگی آزادی، تا بازداشت و شکنجه فعالان محیط زیست، رسانه، حقوق بشر و اقلیتهای قومی-مذهبی و دگرباشان، کارنامه نقض حقوق بشر هیولایی به اسم حکومت اسلامی علیه شهروندان ایران در تمام این سالهاست.
در مقابل نقض خشن و خونبار حقوق بشر از جانب حکومت اسلامی، جنبش مدافعان حقوق بشر هم از همان آغاز این حکومت در همه سطوح دست به مقاومت زدهاند و با تحمل هزینههای بالا حکومت را وادار به عقبنشینی کردهاند و مقاومتر شدهاند. مبارزه برای دفاع از حقوق بشر و کرامت انسان در مقابل جمهوری اسلامی یکی از دردناکترین و در عین حال پربارترین تلاش شهروندان ایران برای گذار از استبداد دینی و دست یافتن به دموکراسی است.
مبارزه برای لغو اعدام در ایران یکی از برجستهترین نمونههای دفاع از حق حیات به مثابه بنیادیترین حق انسان است. بیش از پنجاه زندان کشور با راه انداختن کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» بیش از صد هفته است که بر این خواست پای میفشارند ومورد حمایت فعالان مدنی و حقوق بشری در بیرون از زندان در داخل و خارج قرار گرفتهاند. رژیم جمهوری اسلامی در همین سال جاری که هنوز به پایان نرسیده است با اعدام بیش از ۱۱۰۰ نفر رکورددار اعدام در جهان است.
قتل حکومتی وکیل مبارز حقوق بشری «خسرو علیکردی» در دفتر کار او، بازداشت دهها نفر از وکلای شریف ایرانی به جرم دفاع از فعالان و خانوادههای دادخواه ، زنجیره قتلهای مشکوک، محدود کردن چرخش اطلاعات با فیلترینگ و ادامه بازداشت فعالان نشر و دگراندیشان، ادامه جنایت و سرکوب مبارزان راه آزادی و حقوق بشر در ایران است و نشان هراس از برآمد خشم مردم.
سازمانهای عضو «پیمان همکاری»، در مقابل تلاشهای کنشگران حقوق بشر در ایران برای دفاع از کرامت انسان و حقوق اساسی او سر تعظیم فرود میآورند. پیمان همکاری مبارزه علیه نقض حقوق بشر را در راستای گذار از حکومت اسلامی و ایجاد ایرانی دموکراتیک و عاری از تبعیض ارزیابی میکند.
مبارک باد دهم دسامبر، سالروز اعلامیه جهانی حقوق بشر
سازمانهای عضو «پیمان همکاری»
نهم دسامبر ۲۰۲۵
