پس از هفتهها گفتگو میان دولت دونالد ترامپ و مقامات اروپایی، سرانجام بریتانیا و فرانسه با تأخیری نسبتاً طولانی اعلام کردند که در مأموریت «آزادسازی مسیر کشتیرانی در تنگه هرمز» مشارکت میکنند.
کییر استارمر نخستوزیر بریتانیا و امانوئل ماکرون رئیسجمهور فرانسه در بیاینهای مشترک که ۱۲ تیرماه ۱۴۰۵ منتشر شد، اعلام کردند که «در راستای حمایت از آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز، آماده انجام یک مأموریت نظامی چندملیتی گستردهتر» هستند.
ماکرون در «ایکس» توضیح داد، فرانسه «در خاورمیانه تجهیزات مینروبی مستقر کرده است، از جمله دو شناور مینروب.»
او افزود: «این نیروها که با دو ناوچه و یک هواپیمای گشت دریایی همراه هستند، آمادهاند تا همراه با شرکای ما به بازگشت کامل ناوبری کمک کنند و امنیت تردد در تنگه هرمز را تضمین کنند.»
عمان نیز موافقت کرده است با بریتانیا و فرانسه همکاری کند تا اطمینان حاصل شود که تنگه هرمز باز میماند.
رئیس جمهوری فرانسه در این مورد گفت: «با توجه به این تحول مثبت و تغییر نیازها، پس از مذاکرات سازندهای که با سلطان عمان داشتم، تصمیم گرفتم آرایش نیروهای خود را تعدیل کنم. بدین ترتیب، ناو هواپیمابر شارل دوگل به بندر اصلی خود در تولون بازمیگردد و نیروهای مینروب ما و اسکورت آنها همچنان مستقر هستند و آماده مداخله در کنار شرکایمان باقی میمانند.»
این اقدام بریتانیا و فرانسه با واکنش منفی جمهوری اسلامی روبرو شد. کاظم غریبآبادی، معاون امور حقوقی و بینالمللی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، در واکنش به بیانیه مشترک فرانسه و بریتانیا درباره تنگه هرمز، تأکید کرد این آبراه «میدان نمایش نظامی قدرتهای فرامنطقهای نیست.»
او تهدید کرد: «ایران به عنوان قدرت مسئول و ضامن امنیت تنگه، نسبت به هر حرکت نظامی در این آبراه حساس هشدار میدهد.»
غریب آبادی افزود: «امنیت هرمز با دولتهای ساحلی است؛ بحرانسازان مسئول پیامدهای ماجراجویی خود خواهند بود. این هشدار جدی است.»
چند روز پیش از صدور بیانیهی فرانسه و بریتانیا، کشتیهای خارجی از یک مسیر جدید به اسم «مسیر عمانی» از تنگه هرمز عبور میکردند. این مسیر در جنوب مسیر عادی تنگه هرمز قرار دارد و در حالی که با محدودیتهای زیادی در عمق و عرض مسیر روبروست، اما فعلاً امن است. هرچند سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تلاش کرد با حملات محدود نظامی، این مسیر را ناامن نشان دهد.
