سوء قصد به جان فوأد پاشایی دبیرکل «حزب مشروطه ایران- لیبرال دموکرات) با واکنشهای مختلف از سوی شخصیتهای سیاسی روبرو شده است. فوأد پاشایی دوشنبه ۲۷ امرداد ۱۴۰۵ در لسآنجلس توسط افراد ناشناس مورد حمله قرار گرفت و به بیمارستان منتقل شد. شیرین عبادی حقوقدان و برنده جایزه صلح نوبل، جمهوری اسلامی را عامل اصلی ترور فعالان سیاسی دانست و در بیانیهای که منتشر کرده، این پرسش را مطرح ساخته است: «تا چه زمانی باید شبکههای تروریستی وابسته به جمهوری اسلامی آزادانه رشد کنند؟»
در این بیانیه با عنوان «ترور در قلب آمریکا؛ جمهوری اسلامی تا کجا باید پیش برود تا جهان بیدار شود؟» آمده است: «متأسفانه شب گذشته مطلع شدم آقای فوأد پاشایی، مبارز سرسخت آزادیخواه و دبیرکل حزب مشروطه ایران، در لسآنجلس مورد سوء قصد قرار گرفته و در بخش مراقبتهای ویژه بستری شده است. با شناختی که از عملکرد و منش آقای پاشایی و در سوی دیگر، از سابقه طولانی و خونبار جمهوری اسلامی در برخورد با مخالفانش داریم، تردیدی وجود ندارد که این یک سوء قصد سیاسی بوده، عاملان آن مزدوران جمهوری اسلامی بودهاند و دستور آن از تهران صادر شده است.
رسانهها، دادگاهها و نهادهای اطلاعاتی و امنیتی کشورهای غربی سالهاست نسبت به تروریسم فرامرزی جمهوری اسلامی هشدار میدهند. در سال ۲۰۲۵ چهارده کشور غربی در بیانیهای مشترک، تلاش سرویسهای اطلاعاتی جمهوری اسلامی برای «کشتن، ربودن و آزار» افراد در اروپا و آمریکای شمالی را محکوم کردند. حتی دولت استرالیا اعلام کرده جمهوری اسلامی برای انجام عملیات خشونتآمیز در خاک آن کشور از شبکههای تبهکار استفاده کرده است.
پس پرسش دیگر این نیست که جمهوری اسلامی ترور فرامرزی میکند یا نه! پرسش این است که جهان پس از بیش از چهار دهه ترور، قتل، بمبگذاری، آدمربایی و ارعاب مخالفان، دقیقا چه زمانی میخواهد برای متوقف کردن این ماشین آدمکشی تصمیم جدی بگیرد؟
زمانی کشورهای همسایهی ایران را «حیاط خلوت جمهوری اسلامی» میخواندند؛ امروز دیگر این حیاط خلوت مرز ندارد. از اروپا تا کانادا، از ایالات متحده تا استرالیا، دستگاههای امنیتی خود این کشورها از عملیات و تهدیدهای وابسته به جمهوری اسلامی سخن میگویند. تهران فهمیده برای کشتن مخالفش لازم نیست ارتش بفرستد! میتواند به سادگی از یک شبکه تبهکار استفاده کند، پول جابجا کند و واسطه استخدام کند.
در داخل کشور زندان، شکنجه و اعدام؛ در خارج از کشور تعقیب، تهدید، آدمربایی و ترور. با این همه سابقه، هنوز باید پرسید چرا شبکههای برونمرزی جمهوری اسلامی از فضای باز کشورهای دموکراتیک برای فعالیت خود بهره میبرند؟ پروندههای قضایی پیشین نشان دادهاند که حکومت حتی از پوششهای دیپلماتیک برای عملیات خود استفاده کرده است. اسدالله اسدی را فراموش نکردهایم.
تحقیقات و پروندههای متعدد نشان دادهاند که جمهوری اسلامی برای عملیات خارجی خود بطور گسترده از واسطهها و شبکههای جنایی استفاده میکند؛ روشی که هم جابجایی پول را پنهان میکند و هم فاصلهای ظاهری میان آمر و عامل جنایت میسازد. تا چه زمانی باید این شبکهها آزادانه رشد کنند و بعد از هر سوء قصد، تازه درباره منشأ آن تحقیق شود؟!
تروریسم دولتی جمهوری اسلامی اگر هزینهای متناسب با آنچه انجام میدهد نپردازد، متوقف نخواهد شد. اگر همان رویهای که در چهار دهه گذشته با جمهوری اسلامی در پیش گرفته شده ادامه پیدا کند، مخالفان ایرانی تنها قربانیان آن نخواهند بود. هربار که یک دولت خارجی اجازه مییابد در خاک یک دموکراسی برای قتل انسان برنامهریزی کند، حاکمیت و امنیت همان کشور نیز هدف قرار گرفته است. غرب نمیتواند از یکسو اسناد ترور، آدمربایی، شبکههای جنایی و سرکوب فرامرزی جمهوری اسلامی را منتشر کند و از سوی دیگر چنان رفتار کند که گویی با یک حکومت عادی روبروست.
مماشات با تروریسم دولتی، تروریسم را مهار نمیکند؛ آن را جسورتر میکند.
تلخی سوء قصد به فوأد پاشایی فقط در این نیست که جان یک مخالف جمهوری اسلامی هدف قرار گرفته است. بسیاری از قربانیان ترورهای فرامرزی جمهوری اسلامی، تمام عمر سیاسی خود را صرف مبارزه برای ایرانی کردهاند که در آن گلوله و طناب دار و آدمربایی ابزار حل اختلاف سیاسی نباشد. امروز نیز کسی در آمریکا هدف قرار گرفته که برای ایرانی دور از استبداد، ترور و جنایت مبارزه کرده است. فوأد پاشایی را به سرسختی در مبارزه برای آزادی ایران، و به کردار و گفتار نیک میشناسیم.
برای آقای فوأد پاشایی آرزوی سلامتی و بهبودی کامل دارم و امیدوارم عاملان و آمران این سوء قصد هرچه سریعتر شناسایی و در برابر عدالت قرار گیرند. و بیش از هر چیز آرزو میکنم روزی نه چندان دور، سایه این استبداد و ماشین قتل و ترورش از سر ایران و ایرانیان در سراسر جهان برچیده شود.
ایران باید سرزمین زندگی باشد؛ نه حکومتی که مرگ را تا آنسوی اقیانوسها به دنبال مخالفانش میفرستد.»
