بیش از ۸۵۰ تن از متخصصان، پزشکان، استادان دانشگاه، هنرمندان و کنشگران جامعه مدنی ایرانیِ مقیم اتریش، در نامهای سرگشاده خطاب به دولت و پارلمان این کشور، خواستار حمایت رسمی از خواست ملت ایران برای گذار دموکراتیک شدند. امضاکنندگان این نامه از مقامهای اتریشی خواستهاند شاهزاده رضا پهلوی را بهعنوان چهرهای وحدتبخش و نمایندهی بخش مهمی از اپوزیسیون دموکراتیک ایران به رسمیت بشناسند.
در این نامه، با اشاره به آنچه «سرکوب گسترده و نقض فاحش حقوق بشر» در ایران توصیف شده، آمده است که سکوت جامعهی جهانی در قبال تحولات جاری در ایران میتواند به عادیسازی خشونت حکومتی و ارسال پیامی خطرناک به دیگر حکومتهای سرکوبگر بینجامد؛ پیامی مبنی بر اینکه سرکوب شهروندان، بدون پرداخت هزینهی سیاسی و بینالمللی، امکانپذیر است.
امضاکنندگان همچنین با اشاره به پیشینهی اتریش در دفاع از ارزشهای دموکراتیک و حقوق بشر، از دولت و پارلمان این کشور خواستهاند در مقطع کنونی، نقشی فعال، مسئولانه و پیشرو در حمایت از مردم ایران ایفا کنند.
ریاست محترم پارلمان جمهوری اتریش
نمایندگان گرامی،
ما، جمعی از متخصصان، پزشکان، استادان دانشگاه، هنرمندان و کنشگران جامعه مدنی ایرانیِ مقیم اتریش، با احساس مسئولیت انسانی و اخلاقی، این نامه را به حضورتان تقدیم میکنیم. هدف ما آگاهساختن شما از وضعیت فاجعهبار ایران و درخواست اقدام عملی در حمایت از ملت ایران است. وجدان ما اجازه نمیدهد در برابر آنچه امروز بر هممیهنانمان میگذرد، سکوت کنیم.
آنچه اکنون در ایران جریان دارد، صرفا یک اعتراض یا بحران سیاسی نیست؛ بلکه با یک فاجعه انسانی و سرکوبی سازمانیافته از سوی حاکمیت روبرو هستیم. بر اساس گزارشهای میدانی و شواهد معتبر، تنها در بازهای سهروزه، دستکم پنجاه هزار شهروند غیرمسلح در شهرهای مختلف ایران جان خود را از دست دادهاند. چنین سطحی از خشونت، در چارچوب حقوق بینالملل، مصداق آشکار «جنایت علیه بشریت» است.
پیش از قطع کامل اینترنت، ایران شاهد گستردهترین جنبش اعتراضی در چهار دههی گذشته بود. میلیونها نفر در دهها شهر با مطالباتی مشترک و ارادهای استوار در پاسخ به فراخوان شاهزاده رضا پهلوی به خیابانها آمدند. این حمایت گسترده از شاهزاده رضا پهلوی بعنوان شخصیتی وحدتبخش و نماد امید به آیندهای آزاد و دموکراتیک یکی از ویژگیهای برجستهی این خیزش بود. بدیهی است که در هیچ جامعهای اجماع کامل وجود ندارد، اما دامنهی این حمایت نشان میدهد که ایشان برای بخش بزرگی از ملت ایران به نشانهای از اعتماد، ثبات و همبستگی ملی تبدیل شدهاند.
در واکنش به این حرکت مردمی، حکومت ایران بهصورت عامدانه تمامی راههای ارتباطی با جهان خارج را قطع کرد تا صدای مردم خاموش بماند و ابعاد سرکوب پنهان شود. اما حقیقت را نمیتوان برای همیشه در تاریکی نگه داشت.
همزمان، نیروهای امنیتی از شدیدترین اشکال خشونت استفاده کردند. گزارشهای متعددی از بهکارگیری گازهای اشکآور با ترکیبات شیمیایی خطرناک مانند گاز سارین و همچنین استفاده از گلولههای جنگی، مهمات سنگین و فشنگهای ساچمهای علیه معترضان منتشر شده است. بنا بر گزارشهای پزشکی، بیش از چهار هزار نفر بینایی خود را از دست دادهاند و صدها مورد تخلیه چشم ثبت شده است. در بسیاری از موارد، تیراندازیها مستقیما سر و قلب معترضان را هدف قرار داده است. همچنین گزارشهای تکاندهندهای وجود دارد که نشان میدهد برخی مجروحان از تختهای بیمارستان ربوده شده و حتی در حالی که به دستگاههای پزشکی متصل بودهاند، مورد شلیک قرار گرفته و جان خود را از دست دادهاند. هیچ وجدان بیداری نمیتواند در برابر چنین رویدادهایی بیتفاوت بماند.
در بیرون از ایران در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۵، کنفرانسی در شهر مونیخ برگزار شد که نقطهی عطفی در همگرایی ایرانیان خارج از کشور بهشمار میرود. نمایندگان طیفهای گوناگون دیاسپورای ایرانی بر چهار اصل بنیادین توافق کردند: حفظ تمامیت ارضی ایران، سکولاریسم، پایبندی به حقوق بشر و استقرار دموکراسی.
در همان نشست، نقش شاهزاده رضا پهلوی بعنوان چهرهی محوری اپوزیسیون دموکراتیک ایران مورد تأکید قرار گرفت. این اجماع، نشانهی بلوغ سیاسی و ارادهی مشترک ایرانیان داخل و خارج از کشور برای گذار مسالمتآمیز از استبداد است.
امروز ایرانیان، چه در داخل کشور و چه در سراسر جهان، عملا نشان دادهاند که دیگر رژیم جمهوری اسلامی را مشروع نمیدانند. این حکومت در نگاه بسیاری از مردم به نیرویی سرکوبگر بدل شده که بقای خود را تنها از طریق خشونت حفظ میکند. در چنین شرایطی، حمایت از خواست ملت ایران به منزلهی دفاع از آزادی و کرامت انسانی است، نه مداخله در امور داخلی یک کشور.
در هفتههای اخیر، همزمان با تحولات داخل ایران، ایرانیان در شهرهای مختلف جهان، از جمله وین، در گردهماییهای گسترده و مسالمتآمیز، همبستگی خود را با مردم داخل کشور اعلام کردهاند. این همصدایی میان داخل و خارج، پیامی روشن به جامعه جهانی میفرستد: ملت ایران خواهان آیندهای آزاد، سکولار و دموکراتیک به رهبری شاهزاده رضا پهلوی است.
ما، بعنوان اعضای جامعهی علمی و فرهنگی ایرانیان مقیم اتریش، بر این باوریم که سکوت جامعهی جهانی در برابر این جنایات، به معنای تداوم و عادیسازی آنهاست. بیعملی در این مقطع حساس، پیامی خطرناک به سایر حکومتهای سرکوبگر خواهد داد؛ پیامی مبنی بر اینکه میتوان بدون هزینه، مردم خود را سرکوب کرد و در قدرت باقی ماند. از این رو پارلمان اتریش، با سابقهای روشن در دفاع از حقوق بشر، میتواند در این بزنگاه تاریخی نقشی مؤثر و پیشرو ایفا کند.
بر این اساس، با احترام از دولت و پارلمان جمهوری اتریش درخواست میکنیم اقدامات زیر را مورد بررسی و اجرا قرار دهند:
۱. بهرسمیتشناختن سیاسی شاهزاده رضا پهلوی بهعنوان چهرهای وحدتبخش و نمایندهی بخش بزرگی از اپوزیسیون دموکراتیک ایران.
۲. اعلام حمایت صریح از ارادهی ملت ایران برای گذار از رژیم کنونی و پشتیبانی از اقدامات سیاسی و دیپلماتیک در این راستا.
۳. اتخاذ اقدامات قاطع دیپلماتیک، از جمله بازنگری در سطح روابط رسمی با جمهوری اسلامی ایران، بررسی تعطیلی نمایندگیهای آن و مسدودسازی داراییها و منابع مالی مرتبط با نهادهای سرکوبگر.
۴. قرار دادن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (IRGC) در فهرست سازمانهای تروریستی، با توجه به نقش مستقیم آن در سرکوب داخلی و بیثباتسازی منطقه.
اجرای این اقدامات نهتنها حمایت از ملت ایران، بلکه دفاع از ارزشهای بنیادینی است که بر پایهی آنها صلح، آزادی و کرامت انسانی در اروپا و جهان آزاد استوار شده است.
با سپاس از توجه شما،
جامعهی ایرانیان مقیم اتریش
