هفت دانشجوی دانشگاه صنعتی «آریامهر» (شریف) در پروندهای مرتبط با اعتراضات دی و اسفند ۱۴۰۴ و انتشار مطالب و اظهارنظرهایی در شبکههای اجتماعی از این دانشگاه اخراج شدند. پیشتر نیز خبر اخراج رضا دالمن، دانشجوی کارشناسی ارشد این دانشگاه، به علت حضور در اعتراضات در صحن دانشگاه و آویزان کردن عروسک موش منتشر شده بود.
خبرگزاری «هرانا» روز پنجشنبه ۲۸ خردادماه ۱۴۰۵ گزارش داد فریبرز کهنزاد، پرنیان خدابخشی، سپنتا سعیدی، حسین شادمان، فاطمه خاکپور، مسیحا باقری و آریانا کوچکی، دانشجویان دانشگاه صنعتی «آریامهر» (شریف) در ارتباط با انتشار مطالبی در فضای مجازی و پروندههای مرتبط با اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴، با حکم کمیته انضباطی این دانشگاه اخراج شدند.
خبرگزاری «هرانا» افزوده آریانا کوچکی، دانشجوی کارشناسی مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی «آریامهر» (شریف) در تاریخ ۱۱ خرداد ۱۴۰۵، توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت شده است. تاکنون از دلایل بازداشت و محل نگهداری آقای کوچکی اطلاعی حاصل نشده است.
این گزارش افزوده فریبرز کهنزاد، دیگر دانشجوی دانشگاه صنعتی «آریامهر» (شریف) نیز که اوایل اردیبهشتماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود، در تاریخ ۲۰ اردیبهشتماه با تودیع وثیقه آزاد شد.
پرنیان خدابخشی، دانشجوی ورودی سال ۱۴۰۲ رشته مهندسی مواد دانشگاه «آریامهر» (شریف) در تاریخ ۷ اردیبهشت ماه امسال با تودیع وثیقه آزاد شد. او هشتم اسفندماه سال گذشته، توسط نیروهای امنیتی در محل سکونتش بازداشت شده بود.
همچنین فاطمه خاکپور دانشجوی رشته شیمی، حسین شادمان دانشجوی رشته مهندسی صنایع و مسیحا باقری و سپنتا سعیدی دانشجویان رشته مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی «آریامهر» (شریف) هستند.
پیش از این «خبرنامه امیرکبیر» که اخبار جنبش دانشجویی را پوشش میدهد نیز با انتشار نام این هفت دانشجو نوشته بود آنها با حکم اخراج در کمیته بدوی انضباطی دانشگاه صنعتی شریف روبرو شدند.
رضا دالمن، دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی «آریامهر»(شریف) نیز که عروسک موش به عنوان نمادی از «موشعلی»[علی خامنهای] را در دانشگاه نصب کرده بود پیشتر با حکم اخراج روبرو، و این حکم در شورای استیناف انضباطی نیز تأیید و قطعی شده است.
موج فشارهای انضباطی و قضایی بر دانشجویانی که در اعتراضات دی۴۰۴ شرکت داشتند پس از اعلام آتشبس جنگ میان جمهوری اسلامی و آمریکا و از اواخر فروردینماه شتاب یافته است.
شورای انضباطی دانشگاه تهران هفته گذشته امیرمحمد کریمی و مهیار افتخاری، دو تن از دانشجویان این دانشگاه، را با اتهاماتی مانند برافراشتن پرچم شیر و خورشید و آتش زدن پرچم جمهوری اسلامی در جریان اعتراضات دانشجویی، از دانشگاه اخراج کرد.
بر اساس این گزارش کمیته انضباطی دانشگاه تهران با هدایت نهادهای امنیتی، این دو دانشجو را به اتهام واهی «ایجاد آشوب و اخلال در روند آموزشی» به اشد مجازات دانشگاهی (اخراج) محکوم کرده است.
کمیته انضباطی دانشگاه علم و صنعت بدون تشکیل جلسات دفاعیه، اقدام به صدور حکم محرومیت از تحصیل برای دستکم ۱۶ دانشجو کرده است. هشت دانشجوی دیگر این دانشگاه نیز با رأی بدوی کمیته انضباطی، به منع موقت از تحصیل به مدت یک ترم محکوم شدهاند.
کمیته انضباطی دانشگاه «سوره» نیز در مجموع برای ۲۲ دانشجو احکامی سنگین صادر کرده که علاوه بر اخراج ۴ نفر، شامل ۱ تا ۲ ترم محرومیت از تحصیل (تعلیق) برای سایر دانشجویان شده است.
جنبش دانشجویی در اعتراضات دی۴۰۴ نقشی محوری ایفا کرد و با برگزاری تجمعات پرشمار در دانشگاههای مختلف کشور و برافراشتن پرچم شیروخورشید در این اعتراضات حضور یافت. نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی بلافاصله اقدام به تعطیلی دانشگاههای کشور کردند. پس از آنکه دانشگاهها در آخرین روزهای بهمنماه بازگشایی شد بار دیگر دانشجویان اعتراضات خود را از سر گرفتند.
حسین سیماییصراف وزیر علوم دولت پزشکیان در سهشنبه گذشته، ۱۹ خردادماه ۱۴۰۵، با تأیید صدور احکام انضباطی علیه دانشجویان شرکتکننده در تجمعات دی۴۰۴ گفته بود دانشجویانی که در این تجمعات «پرچم سلطنتی» را به دانشگاه آوردند یا اقدام به آتش زدن پرچم [جمهوری اسلامی] کردند، هم در دادسراها تحت تعقیب قضایی قرار دارند و هم برای آنها در دانشگاه پرونده انضباطی تشکیل شده است.
وزیر علوم دولت پزشکیان با تهدید دانشجویان گفته بود «این اقدامات از یک سو جرم محسوب میشود و در محاکم قضایی مورد رسیدگی قرار میگیرد و از سوی دیگر تخلف دانشگاهی است که در کمیتههای انضباطی دانشگاهها بررسی میشود.»
حسین سیماییصراف در بخش دیگری از سخنانش گفته بود آمار دقیقی از تعداد دانشجویان در دست نیست: «آمار دقیقی در اختیار ندارم، اما در دانشگاه صنعتی شریف که یکی از موارد شاخص در این زمینه بوده، رسیدگیهای لازم انجام شده است. در سایر دانشگاهها نیز در صورت وقوع چنین اتفاقاتی، روند رسیدگی تفاوتی نخواهد داشت. ممکن است سازوکارها و شرایط دانشگاهها با یکدیگر متفاوت باشد، اما اصل موضوع تغییر نمیکند.»
