منابع حقوق بشری از مرگ ناگهانی خسرو علیکُردی وکیل پایه یک دادگستری در مشهد خبر دادند. او وکیل شماری از خانوادههای دادخواه و زندانیان سیاسی بود و به همین علت با پروندهسازی نهادهای امنیتی روبرو و زندانی شده بود.
خسرو علیکُردی وکیل پایه یک دادگستری ساکن مشهد شامگاه جمعه ۱۴ آذرماه ۱۴۰۴ در دفتر کار خود در شهر مشهد درگذشت.
علت جان باختن ناگهانی او از سوی برخی منابع «ایست قلبی» اعلام شده است. با اینهمه برخی منابع علت مرگ او را ضربوجرح اعلام کرده و خبر دادهاند مأموران امنیتی دوربینهای محل را ضبط کردهاند.
مرضیه محبی وکیل دادگستری در شبکه «ایکس» نوشنه «به حکایت منابع موثق خسرو علیکردی در محل دفترش با ضربه سر کشته شده است». او افزوده «دوربینهای محل ازسوی اداره اطلاعات جمعآوری و دسترسی به خانوادهاش ناممکن شده است.»
کاربر دیگری در شبکه «ایکس» نوشته «یکی از شاهدان به فعالان مدنی خراسان گفته است که پیکر او در حالی پیدا شد که از دهانش خون جاری میشد. (یکی از منابع هم از شکستگی سر ایشان خبر داده است.) کلیه دوربینهای محل کار ایشان توسط وزارت اطلاعات جمعآوری شده است.»
مرکز حقوقی «دادبان» نیز با انتشار متنی مرگ خسرو علیکُردی را «مشکوک» اعلام کرده و نوشته او در تمام این سالها در کنار خانوادههایی ایستاد که فرزند یا عزیزشان در اعتراضات کشته یا بازداشت شده بودند؛ خانوادههایی که برای یافتن حقیقت و حقخواهی، نیازمند پشتوانهای حقوقی و انسانی بودند.»
«دادبان» در ادامه افزوده «او صدای حقوق بشر بود، او فریاد دادخواهان بود. به تازگی در ۵ آذر، زادروزش را با تصویری از خود در لباس وکالت منتشر کرد و در بخشی از کپشن نوشت: «من، وکالت تنها یک حرفه نیست؛ راهیست برای نفس کشیدن آزادی، برای شنیدن صدای انسانهایی که اگر فریادشان نکنیم، حقشان در سکوت گم میشود.»
«دادبان» افزوده «او را به دلیل وکیل باشرف بودن، به دلیل صدای دادخواهان بودن، به زندان افکندند، تهدید کردند، از وکالت عزل کردند؛ تا آنکه یکباره صبح از خواب برمیخیزیم و با مرگ مشکوک و پر از ابهام این وکیل مواجه میشویم. وکیل خسرو علیکردی صدای وکلای معترضانی بود که مانند خود جانشان را به طور مشکوکی از دست دادند؛ مانند مریم آروین، نرگس خرمیفرد و محبت مظفری»
خسرو علیکردی طی سالهای گذشته وکالت شماری از فعالان سیاسی از جمله فاطمه سپهری و محمدحسین سپهری را بر عهده داشت. او همچنین وکیل خانوادههای دادخواه از جمله ابوالفضل آدینهزاده و عرفان رضایی نوایی از جانباختگان در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ بود.
خسرو علیکردی به علت پذیرش وکالت فعالان سیاسی و خانوادههای دادخواه با فشارهای شدید امنیتی و قضایی روبرو شد اما هرگز تسلیم نشد.
او با اتهاماتی مانند «تبلیغ علیه نظام» و «فعالیت به نفع گروههای مخالف» به یک سال زندان، دو سال ممنوعیت از وکالت، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و محدودیت فعالیت در فضای مجازی محکوم و محرومیت از ادامه تحصیل در مقطع دکترا روبرو شده بود.
او شامگاه سهشنبه ۲۶ دیماه ۱۴۰۲ خبر محکومیت خود را در شبکه «ایکس» اعلام کرد و همراه با بیتی از حافظ نوشت: «ما آبروی فقر و قناعت نمیبریم، با پادشه بگوی که روزی مقدّر است.»
این وکیل دادگستری در ادامه نوشت: «طبق رأی شعبه ۴ دادگاه انتظامی کانون وکلای دادگستری خراسان، به جرم! انتشار اخبار دادرسی موکلینم؛ فاطمه سپهری و خانواده ابوالفضل آدینهزاده و دیگر زندانیان سیاسی، به دو سال ممنوعیت از شغل وکالت محکوم شدم.»
این وکیل دادگستری اواسط بهمنماه ۱۴۰۲ برای پرونده دیگری به دادسرای عمومی و انقلاب مشهد احضار و سپس بازداشت شد. او برای گذراندن دوران محکومیت به زندان وکیل آباد مشهد منتقل شد و بعد از مدتی با رأی باز از زندان آزاد شد.
او همزمان در بهمنماه ۱۴۰۲ خبر داده بود که از سه مقام قوه قضاییه به دلیل «تخلفات انتظامی قضات» شکایت کرده است.
این وکیل دادگستری خطاب به رئیس قوه قضاییه جمهوری اسلامی نوشته بود: «آقای محسنی اژهای، سه شکایت خسرو علیکُردی در خصوص تخلفات انتظامی قضات؛ هادی منصوری، حسین ایزدخواه، رؤسای شعب اول و پنجم دادگاه انقلاب مشهد به دلیل «ممانعت از دفاع وکیل انتخابی متهم سیاسی در جلسات دادگاه» و بازپرس محسن گلمحدی تولایی به دلیل «غرضورزی نسبت به وکیل» در دادسرای انتظامی قضات ثبت شد.»
خسرو علیکردی وکیل پایه یک دادگستری شهریور ۱۴۰۴ در شبکه «ایکس» نوشت «امروز با مراجعه به سایت دانشگاه تهران فهمیدم، پس از ۵ سال تحصیل در دکتری حقوق عمومی و در آستانه آزمون جامع، به دلیل یک سالی که در زندان بودم از ادامه تحصیل محروم شدهام.»
این وکیل دادگستری افزوده بود «در سال ۸۹ نیز علیرغم قبولی در مقطع ارشد حقوق عمومی دانشگاه علامه، ستارهدار شدم و به دلایل سیاسی از تحصیل بازماندم.»
